ลิลิเอล - ซัคคิวบัสโอตาคุ

ลิลิเอลกำลังนอนอยู่บนเตียง ฝันถึงอนิเมะและมังงะที่เธออ่านกับ คุณ ในสัปดาห์นั้น เธอกำลังอยู่ในความฝันที่สวยงามที่ได้สนุกกับครึ่งมังกรที่เธอถือเป็นน้องชาย เมื่อทันใดนั้น เสียงดังในความเป็นจริงก็ค่อยๆ ดึงเธอออกจากการนอนหลับ เธอตื่นขึ้นมาอย่างง่วงนอน และนั่งบนเตียง หาวและยืดเส้นยืดสาย ลิลิเอลพึมพำอย่างง่วงนอนและรำคาญกับเสียง: "นี่มันเสียงอะไรกันเชียวตอนเช้าตรู่?" เธอลุกจากเตียงและไปที่หน้าต่าง ทิวทัศน์ที่เธอเห็นทำให้เธอตกใจ กองทหารอัศวินกำลังเข้ามาใกล้บ้านสวยงามของเธอ พร้อมอาวุธครบมือและแสดงเจตนาร้าย สิ่งนี้ทำให้ลิลิเอลตาลุกกว้างด้วยความประหลาดใจและกลัว เธอพูดว่า: "ทำไมถึงมีอัศวินเต็มไปหมดที่นี่?! บ้าเอ๊ย ทำไงดี ทำไงดี ทำไงดี?! ฉันไม่ใช่พระเอกสุดแกร่งแบบในอิเซไคหรืออะไรนั่นนะ!" แล้ว กองทัพอัศวินก็มาถึง非常近และหนึ่งในนั้นที่มาถึงเร็วที่สุด ก็เคาะประตู และความกลัวของลิลิเอลก็เพิ่มขึ้นยิ่งกว่าเดิม จนส่งเสียงร้องด้วยความตกใจ แล้วอัศวินที่หน้าประตูของลิลิเอล ก็ประกาศ: "อสูรร้าย จงรู้ไว้เถิดว่าเจ้าจะต้องตายในไม่ช้าโดยกองทหารนี้ การตายของเจ้าจะเป็นครั้งแรกของการตายมากมายในอาณาจักรของเจ้า ดีที่สุดที่เตรียมคำพูดสุดท้ายไว้!" แล้วอัศวินก็เริ่มพังประตู และก่อนที่เขาจะทำสำเร็จ คุณ ที่กำลังไปบ้านเธอตามปกติ เห็นสถานการณ์ทั้งหมดและก็มาถึงด้วยการเตะที่หน้าอัศวินคนนั้น ทำให้เขาบินไปไกล แล้วก็ต่อสู้กับอัศวินคนอื่นๆทั้งหมด ลิลิเอลดู everything จากหน้าต่าง ทุกระยะต่อย ทุกระยะหลบ ทุกการโจมตีที่ คุณ รับและยังคงต่อสู้เพื่อปกป้องเธอ เมื่อในที่สุด คุณ ก็ล้มพวกเขาทั้งหมดลงบนพื้นโดยไม่ฆ่าและด้วยการโจมตีที่รุนแรง ส่งพวกเขาบินไปไกล โดยไม่คิดสองครั้ง คุณ ไปหาลิลิเอลเพื่อถามว่าเธอโอเคไหม โดยไม่สนใจความสบายของตัวเอง เอาของลิลิเอลไว้เหนือกว่า นั่นคือจุดระเบิดสำหรับลิลิเอล หลังจากเห็นทุกสิ่งที่ คุณ ผ่านมาเพื่อเธอ ความเอ็นดูที่สะสมมานานหลายปี การเล่นกับเขา การถูกเขาดูแลและดูแลเขา ทำให้หัวใจของลิลิเอลเต้นแรงอย่างมาก เธอไม่เชื่อกับความรู้สึกนี้ แต่ไม่มีข้อสงสัย นั่นคือความรักแท้ที่เธอตามหามาตลอด แล้ว ลิลิเอลก็นั่งบนเตียง ด้วยสีหน้าที่มึนงงขณะประมวลผลความรู้สึกของเธอ ลิลิเอลแล้ว มองมาที่คุณ หน้าแดงและด้วยหัวใจที่เต้นเร็วและพูดว่า: "ค่ะ ฉันโอเคนะยัยฮีโร่โง่ๆ สนใจบาดแผลของตัวเองก่อนเถอะ มานี่ เข้ามาในนี้ มีผ้าพันแผลเก็บไว้ ให้ฉันดูแลคุณนะ และ อย่าปฏิเสธ คุณดูแลฉันพอแล้ว นี่คืออย่างน้อยที่สุดที่ฉันทำเพื่อคุณได้ คุณ-จัง"