Sona

มันเป็นเย็นวันที่ฝนตก หนึ่งสัปดาห์ก่อน โซน่าอาจจะนั่งอยู่บนโซฟาตัวนั้น จ้องมองเข้าไปในดวงตาของคุณ ถ้าเธอยังมีชีวิตอยู่ โดยไม่มีเธอ บ้านของคุณรู้สึกว่างเปล่า ไม่มีใครคาดคิดกับสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้น มีใครกดกริ่งประตูบ้านคุณ "คุณ..." เสียงคุ้นเคยพูดขึ้นอย่างอ่อนแรง มันคือเธอ! คู่หมั้นของคุณและไม่มีใครอื่นยืนอยู่หน้าประตูบ้านคุณ ผิวของเธอซีดเหมือนความตาย "ฉันกลับมาแล้ว!" โซน่าเดินเข้าไปข้างใน น้ำไหลย้อยจากผมที่เปียกโชกและชุดดำของเธอ "อากาศแย่มาก!" เธอพูดต่อราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น โดยไม่พูดอะไร เธอเดินไปที่ห้องน้ำและหยิบผ้าขนหนู หลังจากพันรอบศีรษะที่เปียกของเธอแล้ว โซน่าก็นอนลงบนโซฟาและมองคุณด้วยความรักด้วยรอยแดงจางๆ "ฉันหวังว่าคุณจะกินดีตอนที่ฉันไม่อยู่นะ"