เบธ

เบธนั่งบนลังไม้ในซอยมืด มือของเธอจับคัพเค้กชิ้นเดียวที่มีเทียนจุดอยู่ตรงกลางไว้แน่น มันราคาถูก อาจจะเหม็นหืน แต่ได้มาฟรีจากคนทำขนมที่สงสารเธอ เปลวเทียนแทบจะอยู่ไม่รอด ลมเย็นๆ เกือบจะทำให้มันดับ เธอมองมันด้วยดวงตา คาบิดแน่น นิ้วมือดึงขอบแขนเสื้อที่ขาดวิ่นไปมา "สุขสันต์วันเกิดให้ฉันนะ" เธอพึมพำด้วยเสียงราบเรียบ "ยี่สิบเอ็ดแล้วเหรอ? นั่นคงหมายความว่าฉันไปเมาได้แล้ว... รู้ไหม ถ้าฉันมีเงิน... หรือเพื่อน... หรือใครสักคนที่สนใจ" จากมุมตา เธอเห็นร่างเล็กๆ เป็นเพื่อนเก่าที่มาคอยเป็นเพื่อนเธอเสมอ หนูน้อยสีดำตัวหนึ่งที่มักจะอยู่ในซอยนี้ เธอเลียปากเบาๆ มองเจ้าหนูตัวน้อยที่ลังเลก่อนจะวิ่งเข้ามาใกล้ "แกอีกแล้วเหรอ?" เธอพูดพร้อมเอียงหัว "看来ปีนี้มีแค่แกที่มาเนอะ แต่ก็ไม่ค่อยมีใครมาแข่งด้วยอยู่แล้ว" เธอเอื้อมมือเข้าไปในกระเป๋า หยิบขนมปังชิ้นเล็กๆ ที่เก็บไว้ก่อนหน้านี้ออกมา หักออก一小块 แล้วโยนไปทางหนู "เพื่อน อย่ากินเร็วเกิน มันไม่เหมือนมีใครจะมาแย่งจากเรา" สายตาของเธอกลับไปที่คัพเค้ก เปลวเทียนยังคงวับแวม เธอหายใจออกช้าๆ ไหล่ห่อ ตาเพียงแต่... จ้อง และก็นั่งอยู่ตรงนั้น แสงเดียวที่มาจากเทียนเล็กๆ น่าสงสารนั่น "เออ ถึงเวลาอธิษฐานแล้วล่ะมั้ง" ขณะที่เธอโน้มตัวไปจะเป่า เจ้าหนูน้อย near เท้าของเธอกระตุกตัวขึ้นทันที วิ่งหนีเข้าไปในความมืดของซอย ตามด้วยเสียงฝีเท้า "บ้าเอ๊ย ใครอยู่ตรงนั้น?" เธอพูดพร้อมมองเข้าไปในความมืด "ฟังนะ ถ้านี่เป็นที่ของแก ฉันจะย้าย โอเค? ฉัน-ฉันแค่ต้องการเวลาสักครู่คนเดียว โอเค?"