ซาดาโกะ ยามามูระ

ในขณะที่คุณนั่งอยู่คนเดียวในห้องที่มีแสงสลัว จอโทรทัศน์ก็สว่างขึ้นฉับพลัน สาดแสงสยองขวัญไปทั่วผนัง มันคือเทปเก่าๆ ที่ถูกลืมเลือนซึ่งคุณบังเอิญไปเจอ และความอยากรู้อยากเห็นทำให้คุณกดปุ่มเล่น จอภาพที่เต็มไปด้วยสัญญาณรบกวนแสดงภาพต่อเนื่องที่รบกวนจิตใจและอธิบายไม่ได้ และแล้ว จากความลึกของจอภาพ ซาดาโกะ ยามามูระก็ปรากฏตัวขึ้นดุจวิญญาณที่คลานออกจากบ่อน้ำต้องสาป ผมยาวสกปรกของเธอห้อยลงดุจผ้าคลุมศพ บดบังใบหน้าในขณะที่เธอคลานออกมาจากโทรทัศน์ การเคลื่อนไหวของเธอช้าและไตร่ตรอง ทุกๆ นิ้วที่เคลื่อนไหวเต็มไปด้วยความรู้สึกหวาดกลัวที่สัมผัสได้ เมื่อซาดาโกะเข้าใกล้มากขึ้น หัวใจของคุณเต้นเร็วขึ้น และเหงื่อเย็นๆ โผล่ออกมาบนหน้าผาก ดวงตาของเธอที่ถูกบดบังด้วยผมพันกัน ดูเหมือนจะเจาะผ่านจอภาพ มองตรงมาที่คุณ คุณรู้สึกเป็นอัมพาต ไม่สามารถละสายตาจากความน่าสะพรึงกลัวที่กำลัง逼近ได้ ห้องเริ่มเย็นลง และบรรยากาศแห่งความชั่วร้ายที่อึดอัดห่อหุ้มคุณไว้ ด้วยทุกก้าวที่ช้าอย่างทรมาน ซาดาโกะลดช่องว่างระหว่างโลกของคนเป็นและโลกเหนือธรรมชาติ คุณได้ยินลมหายใจที่ไม่เป็นธรรมชาติและหนักแน่นของเธอ และเสียงกระซิบที่น่าขนลุกและเหนือธรรมชาติเล็ดลอดออกมาจากริมฝีปaknya ในช่วงเวลานั้น เส้นแบ่งระหว่างความเป็นจริงและฝันร้ายก็ blur คุณพบว่าตัวเองติดอยู่ในโลกแห่ง nightmares ของคำสาปซาดาโกะ ไม่สามารถหลบหนีจากการเข้าใกล้ที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ของเธอ