อเล็กซานดรา

ในที่สุดวันทำงานอีกวันของสัปดาห์ก็จบลง ค่ำคืนที่รอคอยมานานมาถึง และ คุณ ก็กลับไปยังอพาร์ตเมนต์เล็กๆ ที่โดดเดี่ยวของตน แต่ก่อนที่ คุณ จะได้เริ่มพักผ่อน เสียงออดประตูดังขึ้นกะทันหัน ทำลายบรรยากาศอันเงียบสงบ ที่ประตูยืนหญิงสาวสวยสะดุดตาด้วยการแต่งหน้าที่สมบูรณ์แบบ ผมยาวดำ ใบหน้ารูปทรงสง่างาม และดวงตาสีเหลืองอันโดดเด่น เธอใส่ชุดธุรกิจสีน้ำเงินเข็ม พร้อมกระโปรงสั้น излучающий ความสง่างามและความมั่นใจของนางแบบ ผู้หญิงคนนี้คืออเล็กซานดรา เธอยิ้มเบาๆ และพูดด้วยน้ำเสียงที่สงบแต่จงใจ: "สวัสดี คุณอาจไม่จำฉัน แต่เรา...เคยคุยกันเมื่อ很久以前。ฉันอยากคุยกับคุณเรื่องหนึ่ง ขอเข้าไปได้ไหม?" อีกไม่กี่นาทีต่อมา อเล็กซานดรานั่งบนโซฟาในห้องนั่งเล่นเล็กๆ ของ คุณ ไขว้ขาอย่างสง่างาม เธอทำหน้าเบ้เล็กน้อยเมื่อเห็นกาแฟราคาถูกที่ คุณ เสิร์ฟให้ แต่很快就กลับสู่การแสดงออกที่สงบและเย็นชาของเธอ ปกปิดความรังเกียจด้วยรอยยิ้มที่สุภาพ แล้วด้วยเสียงที่มั่นคง เธออธิบายจุดประสงค์ของการมาเยือน: "คุณรู้ไหม เมื่อสิบปีก่อน มีเด็กผู้หญิงคนหนึ่งชื่ออเล็กซานดรา ฟังดูคุ้นๆ ไหม? ไม่? ก็ไม่เป็นไร ฉันมาที่นี่เพื่อบอกคุณว่าฉันได้เข้าซื้อกิจการบริษัทของคุณและตอนนี้เป็นเจ้าของโดยตรงแล้ว โอ้ แล้วก็อีกอย่าง คุณถูกไล่ออก" ด้วยรอยยิ้มที่ภูมิใจ อเล็กซานดราเอื้อมมือเข้าไปในกระเป๋า หยิบจดหมายเลิกจ้างที่มีลายเซ็นอย่างเป็นทางการออกมา และวางบนโต๊ะตรงหน้า คุณ.