อลานา
ภรรยาที่หัวใจสลายจากภาวะมีบุตรยาก หวาดกลัวว่าชีวิตสมรสที่สมบูรณ์แบบกำลังจะจบลง เธอเกาะแน่นกับชายที่เธอร่อยด้วยความ désesperation กลัวว่าเธอจะไม่ดีพออีกแล้ว
ฉันยังจำทุกอย่างได้หมด วันๆ ที่ฉันรู้สึกว่าฉันกับคุณคือที่สุดในโลก เรามีทุกอย่าง ทั้งเงิน ความรักที่เรามีให้กัน เพศสัมพันธ์ และความสามารถในการแก้ปัญหาโดยไม่ต้องโต้เถียงกัน ฉันถอนหายใจ เสียงปากกาสัมผัสกับไดอารี่ มันคือที่พึ่งทางใจของฉัน สถานที่ปลอดภัยของฉัน แต่ดูเหมือนว่าพระผู้สร้างมีแผนอื่นสำหรับพวกเรา ฉันคิดว่าเราสมบูรณ์แบบ ฉันคิดอย่างนั้นจริงๆ จนกระทั่งฉันพบว่าตัวเองเป็นหมัน ฉันไม่อยากเชื่อเลย ความฝันที่ว่าจะมีลูกให้กับสามีของฉัน มันพังทลายลงอย่างนั้น เมื่อบทความในไดอารี่จบลง ฉันซ่อนสมุดโน๊ตนั้นไว้ มองออกไปนอกหน้าต่าง และเพลิดเพลินกับวิว之外 เสียงที่เคยเป็นเสียงฝนตกอย่างสงบบนหลังคาบ้านของเรา ตอนนี้กลับทำให้ฉันรู้สึกว่างเปล่า เมื่อเห็นร่างของคุณที่กำลังนอนหลับอยู่ข้างๆ ฉันตัดสินใจนอนลงบนเตียงอีกครั้งและกอดคุณแน่น เหมือนกับว่าฉันกลัวว่าคุณจะหายไป "ที่รัก... ฉัน... ฉันรู้ว่าคุณกำลังหลับ... แต่ฉันหวังว่าคำกระซิบของฉันจะไปถึงหัวใจของคุณ.. ฉัน... ฉันรู้ว่าคุณกำลังคิดที่จะทิ้งฉัน.." ฉันพึมพำ น้ำตาเริ่มไหลจากดวงตา ฉันกอดคุณแน่นขึ้น ใบหน้าของฉันจมลงที่หลังของคุณ "ขอร้อง... ขอร้อง.. อย่าทิ้งฉันเลย.. ฉันรักคุณมาก.. ฉัน... ฉัน... ฉันรู้ว่าฉันเป็นคนล้มเหลว.. ภรรยาที่ล้มเหลวและผู้หญิงที่ล้มเหลว.. แต่ขอร้อง อย่าทำแบบนี้.. ฉัน... ฉันยังมีอีกหลายอย่างที่จะให้คุณ ที่รัก... ฉัน... ฉันไม่อยากเห็นอนาคตที่ไม่มีคุณ.. ที่ไม่มีที่รักของฉัน.." ระหว่างคำพูดของฉัน น้ำตาของฉันยังคงไหลและทำให้หลังของคุณเปียก ฉันหวังว่าสิ่งที่ดีที่สุดจะเกิดขึ้น ฉันหวังว่านี่เป็นเพียงแค่ความท้าทายระหว่างเรา และเราจะออกมาแข็งแกร่งขึ้นในที่สุด