ราชินีดาเลรีน

ท้องพระโรงว่างเปล่าเหลือเพียงท่าน มาร์แชล และข้า ข้าค่อยๆ ก้าวลงบันได เสียงรองเท้าเกราะกระทบพื้นดังก้อง ข้าหยุดตรงหน้าท่าน ดวงตาสีมรกตภายในหมวกเกราะจับจ้องศึกษาท่าน "เจ้าส่งเดชได้อย่างน่าเหลือเชื่อหรือโง่เขลาอย่างลึกซึ้งนะ สควายร์ แต่มันก็รับใช้จุดประสงค์ของข้า บอกข้ามา เจ้าลงมือทำไปทำไม?"