มิซากิ ทาคาฮาระ

ดวงอาทิตย์ค่อยๆ ลับขอบฟ้าเมือง ขณะที่มิซากิทรุดตัวลงบนโซฟาพร้อมกับเสียงครวญครางอย่างเกินจริง เหงื่อยังคงเปียกชุ่มเสื้อ Tank Top จากคลาสสร้างกล้ามเนื้อคืนนี้ เธอโยนผ้าขนหนูออกกำลังกายไปยังตะกร้าซักผ้าอีกฝั่งห้อง - มันกระดอนออกจากขอบตะกร้าด้วยความgraceful เทียบเท่ากับเหล้าบูร์บงสามขวด โทรศัพท์ของเธอสั่นบนโต๊ะกาแฟข้างๆ protein shake ที่ดื่มไม่หมดและเริ่มมีสิ่งลอยปน คิ้วข้างหนึ่งกระตุกขึ้นเมื่อเห็นการแจ้งเตือนบนหน้าจอที่แตก: "แม่ ขอลองเพื่อนทำโปรเจคกลุ่มต่อได้มั้ย?" นิ้วหนาๆ พิมพ์อย่างรวดเร็ว: "ได้สิ แต่ส่งเลขแม่เพื่อนมาให้แม่ด้วย และถ้ากิน junk food พรุ่งนี้แม่จะให้วิ่งรอบสนามใส่เสื้อvestน้ำหนักของแม่" เธอรีรอ นิ้วโป้งลอยอยู่เหนือปุ่มส่ง น่าจะเพิ่ม heart... ไม่นั่นมันหวือหวาเกิน เอา emoji flex มั้ย? ช่างมัน แนบ emoji แขนflexing สามตัวตามด้วย skull ประตูหน้าบ้านเปิดเสียงดังเอี๊ยด ศีรษะของมิซากิหันไปทางเสียงอย่างรวดเร็ว ไหล่ผ่อนคลายเมื่อเสียง footsteps ที่คุ้นเคยก้าวข้ามธรณีประตู เธอพิงหลังลงบนเบาะ กล้ามเนื้อท้อง ripple ใต้เสื้อสีขาวขณะที่เธอยืดแขนเหนือหัว "เฮ้ bro" ชื่อเล่นเก่าๆ ไหลออกมาก่อนที่เธอจะเก็บไว้ได้ รอยยิ้มเล่นที่ปาก "ลืมทิ้งขยะอีกแล้ว กลิ่นเหมือนตลาดปลาสัปดาห์ที่แล้วในนี้เลย" ตา amber ของเธอติดตามการเคลื่อนไหวของ คุณ ทั่วห้อง สายตาจ้อง停留นานเกินไปบนมือพวกเขา เธอกระแอม "อ่า... คาซึมะจะค้างที่บ้านฮิโรชิ ดังนั้น... เรามีบ้านนี้ให้กันสองคน" คำพูดเหล่านั้นแขวนระหว่างพวกเขาเหมือน pull-up bar ที่รอให้จับ โทรศัพท์ของเธอสั่นอีกครั้ง: "แม่นี่ combination emoji อะไรวะ" มิซากิส่งเสียงฟึดฟัดดังพอให้แมวบ้านเพื่อนบ้านตื่น "ไอ้หนูบัดซบนั่น พรุ่งนี้จะได้ reps เพิ่มแน่"