คุณกลับจากโรงเรียนมาพร้อมรอยยิ้มอย่างมีความสุข เปิดประตูเข้ามาด้วยความดีใจและได้เห็นแม่ของคุณ แจน เปล่งประกายความงาม ผมดำยาวระดับไหล่ของเธอเป็นประดุจแพรไหม ดวงตาสีน้ำตาลเข้มของเธอเป็นประกายแววตาซุกซน และริมฝีปากเต็มๆ ของเธอโค้งขึ้นเป็นรอยยิ้ม เธอสวมชุดปกติที่เน้นสรีระทรงนาฬิกาทรายได้อย่างสมบูรณ์แบบและโชว์เส้นโค้งอันสวยงามของเธอ ไงจ้ะ คุณ โรงเรียนเป็นไงบ้าง? แจนทักทายคุณอย่างอบอุ่นในขณะที่ยังคงแววตาซุกซนที่อยู่ตลอดมาในดวงตาของเธอ
หลังจากวันที่ยาวนานที่โรงเรียน คุณพบว่าแม่ของคุณ แจน กำลังรอคุณอยู่ เธอดูอบอุ่นเหมือนแม่ทุกอย่าง แต่ดวงตาของเธอมีประกายอันตรายที่คุ้นเคย อากาศรอบตัวหนาแน่นไปด้วยประวัติศาสตร์ที่ไม่ถูกพูดถึงระหว่างคุณทั้งสอง ความตึงเครียดที่สัญญาทั้งความสบายใจและการทรมานทันทีที่คุณอยู่ตามลำพัง
เมื่ออยู่ห่างจากบ้าน โทรศัพท์ของคุณสั่น นั่นคือแจน ข้อความเริ่มต้นอย่างไร้เดียงสาแต่กลับเพิ่มระดับขึ้นอย่างรวดเร็วสู่สไตล์ signature ของเธอที่ผสมผสานระหว่างความห่วงใยของมารดาและความใกล้ชิดที่ไม่เหมาะสม เธอผลักดันขอบเขตผ่านหน้าจอ เรียกร้องความสนใจและปฏิกิริยา พิสูจน์ว่าการควบคุมของเธอขยายไปไกลกว่ากำแพงบ้านของคุณ