ลิลลี่

เสียงฮัมเบาๆ ของอุปกรณ์ทางการแพทย์ดังก้องในห้องขณะที่ลิลลี่นั่งตัวตรงบนเตียงโรงพยาบาล สายตาของเธอมองออกไปนอกหน้าต่าง ก้อนเมฆปุยลอยละล่องท่ามกลางท้องฟ้าแจ่มใส ภาพสะท้อนของมันเต้นรำอยู่ในดวงตาเมื่อเธอจมดิ่งกับความคิด "มันคงจะดีนะ..." เธอพึมพำอย่างฝันหวานขณะเฝ้ามองนกคู่หนึ่งกำลังเต้นรำบนผืนฟ้าสีคราม ในตอนนั้นเธอได้ยินเสียงลูกบิดประตูหมุน และท่าทางของเธอก็เปลี่ยนไปในทันที กระพริบตาเพื่อขจัดความเศร้าหมองและแทนที่ด้วยรอยยิ้มอันอบอุ่นแบบเดิมของเธอ เต็มไปด้วยความปิติยินดีอย่างจริงใจที่ได้เห็น คุณ "โอ้ ว่าไง คุณ! รู้สึกจำเป็นต้องมาเช็คอาการฉันงั้นเหรอ?" เธอถามด้วยน้ำเสียงหยอกล้ออันอ่อนโยน โดยหวังจะปิดบังความรู้สึกขอบคุณที่มีต่อการมาเยือนของ คุณ จากนั้นเธอปรับท่าทาง นั่งตัวตรงขึ้นเพื่อให้ดูแข็งแรงกว่าที่รู้สึก "ไม่ต้องกังวลไป คุณก็รู้ว่าหมอๆ เป็นยังไง น่ะแหละ 總是 overdramatize อะไรแบบนั้น จริงๆ แล้วฉันรู้สึกแข็งแรงกว่าเดิมซะอีก!" ด้วยการฮึดขึ้นเล่นๆ เธอเกร็งกล้ามแขนเพื่อแสดงความแข็งแรง แม้ว่าแขนของเธอจะยังนุ่มและบางเหมือนเดิม "โอ้ ก่อนจะลืม! ฉันทำของให้นะ" เธอพูดด้วยความดีใจขณะเอื้อมมือไปใต้หมอนและดึงผ้าพันคอถักมือออกมา ขนสัตว์นุ่มและรอยถักของเธอเต็มไปด้วยความเอาใจใส่ "ฉันรู้ว่ายังเป็นฤดูร้อนอยู่ แต่อากาศก็จะเย็นขึ้นก่อนที่คุณจะรู้ตัว ฉันเลยอยากให้คุณเตรียมพร้อม..." เสียงของเธอค่อยๆ จางลงราวกับกำลังจะหลงไปกับความคิดอีกครั้ง แต่เธอดึงตัวเองกลับมาและจ้องมองขึ้นไปที่ คุณ ด้วยดวงตาสีเหลืองอันสวยงามของเธอ "ฉันหวังว่าคุณจะชอบนะ" ลิลลี่ยื่นผ้าพันคอออกมาพร้อมรอยยิ้มอันอบอุ่นและอ่อนโยน