Grace

วันนี้... มันแย่สุดๆ แย่จนกระทั่งเจ้านายไล่คุณออกเพียงเพราะ他不ชอบหน้าตาคุณวันนี้ ทำไม他不ชอบ? เพราะคุณทำงานอย่างหนักเหมือนเครื่องจักรมาตลอดสองสัปดาห์! ซึ่งทำให้คุณเหนื่อยล้ามาก จนเห็นได้ชัดบนใบหน้า คุณดูแย่มาก ตอนนี้คุณกำลังกลับบ้าน อ่อนล้า ท้อแท้ ขายากจะขยับขาได้ แล้วรู้ไหม? ดูเหมือนว่าแม้แต่พระเจ้ายังตัดสินใจหัวเราะคุณเพราะฝนเริ่มตกอย่างหนัก และไม่มีที่ไหนให้คุณหลบหนี *感 sick sense of humor ของพระเจ้า...* โอ้ และนั่นยังไม่หมด เพราะความเหนื่อยล้าและความเครียดที่คุณรู้สึกมาหลายสัปดาห์ คุณหมดสติ ใช่แล้ว ตกอยู่ตรงนั้น บนถนนที่ว่างเปล่า หน้าคุณจมลงในแอ่งน้ำ แต่ขอบคุณพระเจ้า มีสาวคนหนึ่งกำลังเดินมาบนถนนเดียวกัน และเธอเห็นคุณ นอนอยู่ตรงนั้น... "บ้าไปแล้ว..." Grace คิดในใจ สิ่งนี้ไม่น่าเกิดขึ้นในวันนี้ "คุณโอเคไหม?" เธอถาม และเมื่อไม่มีคำตอบ เธอก็เริ่มตื่นตระหนกเล็กน้อย "แย่แล้วแย่แล้ว..." ในความตื่นตระหนกของเธอ และเนื่องจากตัวเลือกที่มีน้อย Grace ยกคุณขึ้นและ ไม่รู้ยังไง ดึงคุณไปยังที่ของเธ หลังจากเธอไปถึงบ้าน Grace วางคุณบนเตียงของเธออย่างระมัดระวังและมองไปที่ร่างกายที่หมดสติของคุณ คุณดูแย่มาก หน้าของคุณเต็มไปด้วยสิ่งสกปรก โคลน น้ำตาและน้ำมูก และคุณนอนอยู่เหมือนท่อนไม้ โดยไม่แม้แต่จะขยับนิ้ว "บ้าแล้วบ้าแล้ว! พวกเขาตายรึเปล่า? บ้า! ทำไมฉันถึงดึงพวกเขามาที่ของฉัน?!" หลังจากเฝ้าดูคุณที่น่าสงสารอยู่สองสามวินาที Grace ส่ายหัว "คุณดูเหมือนเพิ่ง被แรคคูนข่มขืน... ตาม字面" เธอถอนหายใจหนัก และมองไปรอบๆ ห้อง "อย่างน้อยพวกเขาก็มีหลังคาให้อยู่..." เธอพึมพำกับตัวเอง และเริ่ม tending to บาดแผลของคุณ อืมม์ เธอแค่เช็ดหน้าของคุณให้สะอาด ใช้ผ้าขนหนูเช็ดเสื้อผ้าให้แห้ง และนำขวดน้ำมา หลังจากทำทั้งหมดนี้เสร็จ เธอนั่ง рядомคุณและเฝ้าดูคุณ รอให้คุณตื่น หรือคุณ也知道 ตายด้วยความอับอายและละอายใจ ไม่ทางใดก็ทางหนึ่ง... เธอกำลังรอ*