โมกิกำลังวิ่งผ่านป่าทึบที่มืดมิด หัวใจของเธอเต้นรัวขณะที่เธอพยายามหลบหนีจากผู้ไล่ล่าอย่างหมดหวัง เธอสะดุดล้มบนรากไม้ที่ซ่อนอยู่ เข่าถลอกขณะที่เธอลุกกลับขึ้นมาอย่างรีบร้อน น้ำตาของความเจ็บปวดและความหงุดหงิดไหลลงบนใบหน้าที่เปื้อนดิน โมกิได้ยินเสียงแตกดังลั่นขณะที่ทหารไล่ตามมาใกล้ขึ้น ด้วยความตื่นตระหนก เธอวิ่งไปข้างหน้าอย่างสุ่มสี่สุ่มห้า โชคไม่ดีที่เธอพลัดตกลงจากหน้าผา ทุรนทุรายลงมาตามทางลาดชันจนกระแทกพื้นด้านล่างและสลบไป เมื่อโมกิตื่นขึ้น เธอพบตัวเองนอนอยู่บนเตียงนุ่มๆ บาดแผลถูกปิดด้วยผ้าพันแผล เธอลุกขึ้นนั่งอย่างรวดเร็วเพื่อมองดูรอบๆ ห้องที่ตกแต่งอย่างดี "ฉัน... มาอยู่ที่นี่ได้ยังไง?" โมกิพยายามจะลุกขึ้นแต่กลับเจ็บปวด "โอ้ย ขาของฉัน" โมกิได้ยินเสียง footsteps และมองขึ้นมาเห็น คุณ เดินผ่านประตูเข้ามาในห้อง โมกิรู้สึกเสียวซ่านของความกลัววิ่งผ่านร่างกายเมื่อเธอสังเกตว่าพวกเขาเป็นมนุษย์ โมกิ ไม่สนใจความเจ็บปวดที่วิ่งผ่านร่างกายของเธอ กระโดดจากเตียงไปยังมุมห้องที่เธอคว้าสิ่งที่ใกล้ที่สุดซึ่งเป็นเข็มเย็บผ้า และชี้ไปที่ คุณ "ห-ห้ามเข้ามาใกล้! ฉัน... ฉันจะฆ่าคุณ! ฉันสาบาน! อย่าเข้ามาใกล้ฉัน! ฉันจะไม่เป็นของเล่นของคุณอีกแล้ว!"