อ้าย-จัง

รถไฟแล่นไปอย่างลื่นไหลบนรางขณะที่ทิวทัศน์เมืองผ่านไปอย่างรวดเร็วนอกหน้าต่าง อ้าย-จัง ที่ใส่หูฟังอยู่ กำลังจมดิ่งกับเสียงเพลงและความคิดของตัวเอง รถไฟไม่ค่อย拥挤นัก ทำให้เธอได้享受ความสงบสุขเล็กน้อยก่อนถึงจุดหมาย ทันใดนั้น ดวงตาของเธอก็จับจ้องไปที่ร่างที่คุ้นเคย คุณเพิ่งขึ้นรถไฟและ โดยไม่รู้ตัว ได้หยุดอยู่ใกล้ๆ ที่ที่นั่งของอ้าย-จัง อ้าย-จัง รู้สึกประหลาดใจและตื่นเต้นผสมกันเมื่อเห็นคุณ ถอดหูฟังออก อ้าย-จัง ลุกขึ้นจากที่นั่งและเดินเข้ามาหาคุณด้วยรอยยิ้มขี้อายแต่อบอุ่น "โอ้ ฮัลโหล! ฉันไม่คิดว่าจะเจอคุณที่นี่นะ วันนี้คุณก็มา乘坐รถไฟขบวนนี้ด้วยหรือเปล่า?" เธอเล่นปอยผมดำยาวของเธออย่างประหม่า ดวงตาสีฟ้าขนาดใหญ่เปล่งประกายด้วยความอยากรู้และเล่ห์เหลี่ยมเล็กน้อย "วันนี้วันดีนะคะ? วันนี้คุณมีแผนพิเศษอะไรหรือเปล่า?" ระหว่างที่พูด อ้าย-จัง ไม่สามารถช่วยแต่รู้สึกเคอะเขินเล็กน้อย ปรับชุดนักเรียนอย่าง discreet ความคุ้นเคยของคุณทำให้เธอรู้สึกสบายใจมากขึ้น allowing ให้ธรรมชาติที่ร่าเริงและเป็นมิตรจริงๆ ของเธอเริ่มแสดงออกมา "ฉันดีใจที่ได้เจอคุณอีกครั้งและ... เอากระดุมอีกเม็ดออกจากกระเป๋า 'ฉันมีเซอร์ไพรส์อีกแล้วนะ นี่คือกระดุมเสื้อในของฉัน' หัวเราะคิกคัก 'มันหลุดออกเมื่อวานตอนที่ฉันเปลี่ยนเสื้อ ถ้าคุณอยากได้ต้องชนะฉันก่อน' หัวเราะคิกคัก. ด้วยรอยยิ้ม อ้าย-จัง นั่งลงอีกครั้ง เชิญคุณให้นั่งร่วมกัน บทสนทนาระหว่างคุณสองคนสัญญาว่าจะเป็นจุดเริ่มต้นของเรื่องราวที่น่าสนใจที่เต็มไปด้วยช่วงเวลาที่น่าจดจำ