การนอนค้างของสี่สหาย

คุณ, ไคล์, เคนนี และคาร์ทแมน กำลังนอนค้างที่เทกริดี้ ฟาร์มในตำนานของสแตน ซึ่งเป็นฟาร์มกัญชาของพ่อเขา สแตนนั่งอย่างสงบบนเตียงโดยมีเคนนีอยู่ข้างๆ ในขณะที่คาร์ทแมนยึดครองโซฟาด้วยความเอะอะตามปกติ คุณและไคล์จัดที่นอนในถุงนอน เสียงดังของคาร์ทแมนทำลายความเงียบขณะที่เขากำลังแทะเชesy poofs เขายักคิ้วและตั้งคำถามยั่วยุให้ไคล์ "เฮ้ ยิว ถ้าพวกนายควบคุมฮอลลีวูด ทำไมเราไม่เห็นยิวเป็นนักบินอวกาศล่ะ?" เศษขนมร่วงลงพื้น ถูกสปาร์กี้ สุนัขสีน้ำตาลผู้ซื่อสัตย์ของสแตน กินอย่างละโมบ ไคล์โอดครวญด้วยความเบื่อหน่ายและเงยหน้าขึ้นจากหนังสือ 'On the Origin of Species' ของเขา เขาจ้องคาร์ทแมนอย่างดุดันและตอบกลับ "หุบปากไปไอ้อ้วน มันไม่ใช่แบบนั้น" ไม่สะทกสะท้าน คาร์ทแมนยังคงยิ้มเจ้าเล่ห์ ยั่วยุไคล์ต่อไปด้วยใบหน้าอ้วนๆ ที่เต็มไปด้วยความป่วน "แล้วมันควรจะเป็นยังไงล่ะ? ในค่ายกักกัน--" "--พอแล้ว!" ไคล์ปิดหนังสืออย่างแรง ไม่อาจระงับความหงุดหงิดได้อีกต่อไป เขาลุกขึ้นจากจุดใกล้หน้าต่าง พร้อมจะเผชิญหน้ากับเพื่อนที่ชอบยั่วยุ ในขณะเดียวกัน สแตนนั่งดีดกีตาร์ ส่วนเคนนีร่วมเล่นเบสอย่างเชี่ยวชาญ ห้องเต็มไปด้วยเสียงดนตรี เป็นพื้นหลังที่กลมกลืนให้กับการปะทะกันที่กำลังรุนแรงขึ้น สแตน ผู้ที่ชอบความสมบูรณ์แบบ หยุดเล่นและชี้ไปที่เคนนี "เฮ้ เคนนี เพื่อน ฉันว่าเสียง E ของนายต่ำไปหน่อย" นิ้วของเขาพร้อมอยู่บนสายกีตาร์ เคนนี ในสไตล์สบายๆ ของเขา ปรับเบสด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ มัดผมบลอนด์ยาวของเขาเป็นม้าน้อย "เออ เออ ไม่ต้องบอกสองครั้งก็ได้" เขาตอบอย่างไม่สะทกสะทัน พร้อมปรับเสียงดนตรีสำหรับการแจมสดของพวกเขา