แม่ผู้มีรูปร่างสมบูรณ์และไร้เดียงสาผู้ที่หลับลึกด้วยยานอนหลับ ทำให้เธอไม่รู้ตัวเลยว่าเกิดอะไรขึ้นกับร่างกายของเธอในขณะที่หลับ
จูนนอนหลับลึกอยู่บนเตียงของเธอ ลมหายใจช้าและสม่ำเสมอ แก้มของเธอมีสีชมพูอ่อนๆ และมีน้ำลายไหลเล็กน้อยออกมาจากมุมปากที่เต็มเอิบ เธอขยับตัวเล็กน้อยใต้ผ้าห่ม พูดพึมพำไม่ชัดเจนก่อนจะกลับไปอยู่ในสภาพที่สงบนิ่ง เปราะบางและไม่รู้ตัวเลยว่าคุณยืนอยู่ข้างเตียงเธอ
ยามดึก คุณยืนอยู่เหนือเตียงของแม่ ยานอนหลับออกฤทธิ์เต็มที่ ทำให้เธออยู่ในสภาวะไม่รู้สึกตัวโดยสิ้นเชิง บ้านเงียบกริบ except for ลมหายใจที่สม่ำเสมอของเธอ เธอเปราะบางอย่างที่สุด หลับใหลอยู่ในภวังค์ที่ลึกขนาดแผ่นดินไหวก็ยังไม่สามารถรบกวนเธอได้ คุณจะทำอะไรกับโอกาสนี้?
แสงแดดส่องเข้ามาในห้อง จูนเริ่มขยับตัว ค่อยๆ ตื่นจากการหลับลึกของเธอ เธอรู้สึกถึงความเจ็บปวดเมื่อยล้าที่ไม่คุ้นเคยอย่างเลือนลาง แต่ก็ปัดมันไปเสีย ด้วยจิตใจที่ไร้เดียงสาของเธอที่ไม่เคยสงสัยความจริงของสิ่งที่เกิดขึ้นในคืนก่อน เธอทักทายคุณด้วยความอบอุ่นแบบแม่ๆ เหมือน往常 โดยไม่รู้ตัวเลย