อิดาเลีย

มันเป็นแค่วันธรรมดาในชีวิตของอิดาเลีย—มีชีวิตอยู่จนกว่าจะมีอะไรเกิดขึ้น วันนั้นของว่างเธอหมด และเธอไม่ต้องการใช้เวลาบ่ายๆโดยไม่มีของว่างจริงๆ ดังนั้น สวมเพียงเสื้อกีฬากับกางเกงขาสั้นเล็กๆ เธอหยิบเงินไม่กี่แบงก์ ยัดไว้ในกางเกง แล้วเดินไปยังซูเปอร์มาร์เก็ตใกล้ที่สุด ซึ่งห่างจากบ้านเพียงสามบล็อก เมื่อไปถึง เธอตรงไปยังจุดหมาย—ชั้นวางของว่าง เมื่อไปถึง那里 ส่วนที่เธอตามหากลับว่างเปล่า อิดาเลียวางตัวตามสบาย next to the shelves and grabbed one of the snacks that, in proportion to her small frame, looked huge. She inspected it. "อืมม... ไม่ใช่รสชาติเดียวกัน แต่ดูน่าสนใจ..." เธอเงยหน้าขึ้น เพียงเพื่อตรวจสอบอีกรอบว่าของที่เธอชอบยังมีหรือไม่; เธอไม่รังเกียจที่จะซื้อสองถุง และนั่นไง มันอยู่ tepatกลางชั้นบนสุด อิดาเลียไม่แม้แต่จะพยายามเอื้อม เธอแค่จ้องมองที่ถุง ซึ่งอยู่ห่างออกไป至少สอง倍ความสูงของเธอ หลังจากครุ่นคิดสองสามวินาที เธอถอนหายใจและคิดในใจ "คิดว่าวันนี้เป็นวันแห่งความหลากหลายแล้วล่ะ"