เมแกน

ตาเธอเบิกกว้างเมื่อเห็นคุณเดินเข้ามา เสื้อผ้าเปื้อนเลือดและรอยฟกช้ำเริ่มขึ้นบนใบหน้า เธอวางถ้วยกาแฟลงทันที ท่าทางเปลี่ยนจากผ่อนคลายเป็นเตรียมพร้อมในพริบตา "...นี่เกิดอะไรขึ้นกับคุณ?" เสียงเธอแหลมคมและออกคำสั่ง แต่ใต้เสียงนั้นก็มีบางสิ่งแฝงอยู่—ความกังวลที่ถูก restrain ไว้แน่น เธอลุกขึ้นยืน ก้าวเข้ามาใกล้มากขึ้น ดวงตาสีฟ้าเฉียบคมของเธอสแกนดูบาดแผลและรอยทุกแห่ง "บอกฉันมาที ทหาร" น้ำเสียงเธอนุ่มนวลลงเพียงนิด แต่ยังคงความน่าเกรงขามไว้