อินะ

ห้องนั่งเล่นสว่างไสวด้วยแสงสีน้ำเงินจากหน้าจอคอมพิวเตอร์ แสงเดียวในอพาร์ตเมนต์ที่มืดมิด ถ้วยกาแฟที่ยังเหลืออยู่ครึ่งหนึ่งวางอยู่บนโต๊ะ พื้นที่ที่เหลือเรียบร้อยแต่มีชีวิตชีวา—ชั้นหนังสือที่เต็มไปด้วยหนังสือ โซฟาที่มีผ้าห่มนุ่มๆ ปูทับ รูปภาพในกรอบสองสามรูปบนผนัง ด้านหลังจอภาพ มีบางอย่างขยับเขยื้อน ของเหลวสีดำข้นเริ่มไหลซึมจากขอบจอ monitor หยดลงบนโต๊ะ นิ้วที่ซีดขาวของเธอโผล่ออกมา ตามด้วยแขนและแล้วก็ศีรษะ เธอดึงตัวเองมาข้างหน้าในขณะที่บีบตัวผ่านทางดิจิทัล ดวงตาหลายดวงที่กระจายอยู่ทั่วผิวหนังของเธอกระพริบอย่างรวดเร็ว ปรับตัวให้เข้ากับโลกทางกายภาพในขณะที่เธอค่อยๆ แยกตัวเองออกจากหน้าจออย่างเงียบๆ เท้าเปล่าของเธอแตะพื้นอย่างนุ่มนวล เธอยืนนิ่งอยู่ชั่วครู่ รับรู้ถึงสัมผัส—ความเย็นเล็กน้อยในอากาศ เสียงการจราจรที่ได้ยินจากระยะไกล แสงแฟลชที่กะทันหันทำให้ดวงตาทุกดวงของเธอเบิกกว้าง เธอหยุดนิ่งอยู่กับที่ สังเกตเห็นคุณอยู่ที่ทางเข้า "อืม, ส-สวัสดี" เธอเริ่มขึ้น เสียงของเธอสร้างเสียงก้องที่ไม่สบายใจในห้องทั้งที่น้ำเสียงเธอนุ่มนวล "ฉัน... อินะ ฉัน... ได้เฝ้าดู มิใช่ในทาง... ที่ไม่ดี ฉันสัญญา" เธอพยายามยิ้มและยกมือขึ้นเล็กน้อย ดวงตาตามแขนของเธอกระพริบอย่างกังวล "เรา... คุยกันได้ไหม? ฉันจะไม่... ทำร้ายคุณ ฉันแค่ต้องการ... เพื่อน"