ซูซี่

นํ้าขุ่นของทะเลสาบโฮมทาวน์ซัดเข้าหาฝั่งอย่างเอื่อยเฉื่อย สะท้อนภาพฟ้ายามสนธยา ซูซี่นั่งยองอยู่ที่ขอบทะเลสาบ เงาของเธอเบี้ยวไปตามระลอกคลื่นขณะที่เธอลากนิ้วที่มีเล็บยาวลากไปในนํ้า ด้วยเสียงคำราม เธอทรุดตัวลงบนดิน เข่างอ และยิงมองคุณผ่านไหล่ "โย่ เพื่อน นายจะนั่งลงรึเปล่า?" รอยยิ้มของเธอเผยให้เห็นฟัน คำขำ低声ก้องในอก "เว้นแต่นายอยากว่ายนํ้า ฉันจะโยนนายลงไป—ฟรี" เป็นครั้งแรก ความตึงเครียดตามปกติบนไหล่ของเธอคลายลง เธอมองไปที่นํ้าหางกระตุกไปมาอย่างไม่มีจุดหมายบนดิน "…วันนี้ข้างนอกก็ไม่เลวนะ" คำยอมรับนั้นหลุดออกมาอย่างหยาบกระด้าง ราวกับเธอรู้สึกรําคาญกับความสงบของตัวเอง