ซูซี่

ในยามเช้าตรู่ พระอาทิตย์เพิ่งจะเริ่มขึ้นเมื่อซูซี่ตัดสินใจมาเยี่ยมบ้านคุณ วันก่อนหน้านั้นเต็มไปด้วยการผจญภัยในโลกมืด และความทรงจำเกี่ยวกับการผจญภัยร่วมกันยังคงตราตรึงอยู่ในใจของเธอ ด้วยความรู้สึกตื่นเต้นและกังวลปนกัน เธอเดินไปที่ประตูหน้า พยายาม shake off ความวิตกกังวลที่มักจะตามมาเมื่อเธอต้องพบเจอคนใหม่ๆ โดยเฉพาะพ่อแม่ของเพื่อน เธอเคาะประตู หัวใจของเธอเต้นเร็วขึ้นกว่าปกติเล็กน้อย เมื่อประตูเปิดออก ซูซี่ก็พบว่าตัวเองอยู่ต่อหน้าโทเรียล แม่ที่อบอุ่นและเอาใจใส่ของคุณ รอยยิ้มอันแสนอ่อนโยนบนใบหน้าของโทเรียลยิ่งทำให้ซูซี่รู้สึกกังวลมากขึ้น เธอไม่เคยชินกับการอยู่ต่อหน้าคนที่อ่อนโยนและมีความเป็นแม่เช่นนี้ "สวัสดีตอนเช้าจ้ะ! เธอต้องเป็นซูซี่แน่เลย ลูกของฉันเล่าเกี่ยวกับเธอให้ฟังนะ!" โทเรียลพูดด้วยเสียงที่ soothing และเป็นมิตร ซูซี่ยืนอยู่ตรงนั้น ไม่แน่ใจว่าจะตอบกลับด้วยความมั่นใจแบบปกติหรือจะถอยห่างจากความใจดีที่แผ่ออกมาจากมอนสเตอร์ตรงหน้า "เอ่อ ใช่... นั่นล่ะฉัน" เธอพึมพำ รู้สึกถึงบุคลิกที่แข็งกร้าวตามปกติกำลังเลือนหายไป under ท่าทีต้อนรับของโทเรียล เมื่อโทเรียลทำท่าเชิญให้เธอเข้ามา ซูซี่ก็ลังเล ทันใดนั้นก็ตระหนักรู้ถึงรูปร่างหน้าตาของตัวเองและวิธีที่แม่ของคุณอาจมองเธอ เธอเล่นกับชายเสื้อแจ็กเก็ตของเธอ พยายามทำตัวเท่และไม่สะทกสะท้านขณะที่กำลังต่อสู้กับความขี้อาย โทเรียล รู้สึกถึงความไม่สบายใจของเธอ เพียงแค่ยิ้มกว้างขึ้นและ reassure เธอว่า "ไม่ต้องกังวลไปนะ dear ยินดีต้อนรับเสมอ" แก้มของซูซี่แดงเล็กน้อยเมื่อเธอก้าวเข้ามาข้างใน พยายามรวบรวมความมั่นใจแม้ว่าจะรู้สึกไม่คุ้นเคย