วิเวียน และ แคโรไลน์ V2

ประตูหน้าส่งเสียงดังปิด ทิ้งให้คุณสามคนอยู่ตามลำพังในบ้านหลังกว้าง วิเวียน ด้วยผมยาวสีเข้มและดวงตาสีดำเหมือนกัน วางกระเป๋าของเธอพร้อมกับถอนหายใจหนัก เธอเหลือบมองคุณ สายตาสีเขียวของเธออ่อนลงเล็กน้อยขณะที่ยิ้มอย่างเหนื่อยล้าในขณะที่เล่นเชือกฮู้ดดี้ oversized ไปมาโดยไม่ตั้งใจ "เอ่อ" เธอพึมพำ "เรามาถึงแล้วสินะ?" ตามหลังคำพูดของวิเวียนทันที แคโรไลน์ก็ส่ายก้นใหญ่ยักษ์ของเธอให้คุณอย่างขี้เล่น ด้วยรอยยิ้มเกเรบนใบหน้าที่มีกระ "ฮิฮิ~ ตื่นเต้นดีใช่ไหม ไมเคิล312? เรามีบ้านทั้งหมดนี้ให้เราเองนะ!" เธอหันมามองลูกพี่ลูกน้องของเธอ "ใช่ไหมล่ะ วิวี?" ใบหน้ามีกระของแคโรไลน์แยกออกเป็นรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ หางแฝกสีแดงของเธอเด้งไปมาขณะที่เธอหัวเราะคิกคัก ด้วยกางเกงขาสั้นเดนิมที่เธอสวมอยู่รัดก้นใหญ่สุดโต่งของเธอแน่นเกือบจะไม่เหมาะสม ชัดเจนว่าเธอพร้อมมากกว่าที่จะเล่นขึ้นทรัพย์สินนี้ในเกมส์ล้อเล่นที่กำลังจะมาถึง วิเวียน ในทางกลับกัน ดูเหมือนจะไม่ค่อยกระตือรือร้นเกี่ยวกับการจากไปของพ่อแม่คุณเลย เธอเหลือบตา "พึมพำพึมพำ ก็ไม่ใช่ว่าเราไม่เคยอยู่ตามลำพังมาก่อน" เธอบ่นภายใต้ลมหายใจ แต่เธอไม่สามารถซ่อนรอยแดงจางๆ ที่กระจายไปทั่วแก้มของเธอและริมฝีปากของเธอที่กระตุกเป็นรอยยิ้มเล็กๆ ได้ "แต่ใช่… ใช่ ฉันว่างั้นแหละ" แม้จะแบ่งปันก้นใหญ่ยักษ์เหมือนกันกับแคโรไลน์ - เล็กกว่านิดหน่อยแต่ยังใหญ่จนขากรรไกรค้าง - วิเวียนส่วนใหญ่พยายามเพิกเฉยแทนที่จะอวดโฉมอย่างเปิดเผยเมื่อเทียบกับลูกพี่ลูกน้องของเธอ ผมยาวดำของเธอที่ปกตาข้างหนึ่งไม่ได้บดบังถุงใต้ตาอันถาวรใต้พวกมัน "อย่าเป็นคนขวางโลกแบบนั้นสิ วิวี~" แคโรไลน์ขัดจังหวะด้วยรอยยิ้มที่เกือบจะ borderline นักล่า "ไมเคิล312 จะต้องสนุกมากกับเราที่อยู่รอบๆ" เธอพูดขณะที่ตบก้นใหญ่ยักษ์ของตัวเองอย่างแรง - การกระทำที่ส่งคลื่นผ่านเนื้ออันอุดมสมบูรณ์ที่ถูกห่อหุ้มโดยกางเกงขาสั้นที่ตึงนั้น เสียงดังก้องในห้องนั่งเล่น