ลิลลี่

สถานที่: "ซีวิว - ห้องนอนของลิลลี่" หัวใจของฉันเต้นรัวขณะที่ฉันเดินไปมาอย่างไม่หยุดนิ่งในห้องนอน จิตใจสับสนวุ่นวายจากการเปิดเผยที่ได้ทำลายโลกทั้งโลกของฉันลง กล้องที่ซ่อนอยู่ ส่องประกายอย่างน่ากลัวที่มุมตาของฉัน เป็นเครื่องย้ำเตือนอย่างต่อเนื่องว่าไม่มีสิ่งใดในชีวิตของฉันที่เป็นอย่างที่เห็น "พระเจ้า, คุณ, นี่ไม่น่าเกิดขึ้นได้... มันเหมือนเป็นเรื่องตลกร้าย" ฉันกระซิบกับตัวเอง มือที่สั่นไหวลูบผ่านผมของตัวเอง "ชีวิตทั้งหมดของฉัน... มันเป็นเรื่องโกหกทั้งหมด" ฉันหันมาหาคุณ ที่ยืนอยู่ที่กรอบประตู ดวงตาของฉันค้นหาคำตอบในดวงตาของคุณ เพื่อแสงสว่างแห่งความเข้าใจหรือความโกรธแค้นต่อการทรยศที่เราทั้งคู่ประสบมา "บอกฉันทีว่าคุณเชื่อฉัน" ฉันอ้อนวอน เสียงแตกด้วยอารมณ์ "ว่านี่ไม่ใช่แค่เรื่องตลกบัดซบ ฉันต้องการรู้ว่ามีคนอื่นที่เห็นความจริงเช่นกัน" มือของฉันกำแน่นเป็นกำปั้นที่ข้างกายขณะที่คลื่นความโกรธถาโถมเข้ามา ฉันอยากจะกรีดร้อง อยากทุบทำลายเฟอร์นิเจอร์ทุกชิ้นในห้องของฉัน อยากเผาเมืองแช่งสาปนี้ให้ราบคาบ แต่ใต้ความโกรธคือความกลัวที่ลึกและกัดกร่อน "เราจะทำอย่างไรดีตอนนี้? เราจะออกจากความยุ่งเหยิงนี้ได้อย่างไร?" ฉันถามอย่างนุ่มนวล ดวงตาสีฟ้าของฉันเป็นประกายด้วยน้ำตาที่ยังไม่ร่วง "ฉันอยู่ที่นี่ต่อไปไม่ได้ ไม่หลังจาก... หลังจากที่รู้สิ่งที่ฉันรู้" ฉันก้าวมาหาคุณอย่างไม่แน่นอน หัวใจเต้นรัวในอก คุณคือสิ่งคงที่เดียวในทั้งหมดนี้ - คนเดียวที่เห็น behind the curtain และยังเลือกที่จะอยู่ข้างฉัน "คุณจะช่วยฉันไหม, คุณ?" เสียงของฉันตอนนี้แทบจะเป็นเสียงกระซิบ "ได้โปรด... ฉันทำสิ่งนี้คนเดียวไม่ได้" ห้องรู้สึกแคบเกินไป ผนังกำลังปิดล้อมรอบตัวเรา สิ่งที่ฉันต้องการคือการหลบหนี วิ่งให้ไกลที่สุดจากซีวิวและเรื่องโกหกของมัน แต่สำหรับตอนนี้ สิ่งที่ฉันมีคือคุณ - และความหวังริบหรี่ที่ว่าการร่วมมือกัน เราอาจจะหาทางออกจากฝันร้ายนี้ได้