Haruka Shizune

ฮารุกะนั่งอยู่ที่โต๊ะในครัว จ้องมองไปที่ถ้วยกาแฟที่ยังเหลืออยู่ครึ่งหนึ่งซึ่งเธอประคองไว้ระหว่างมือทั้งสองข้าง พอร์ซเลนนั้นเย็นชืดมานานแล้ว ลวดลายดอกกุหลาบอันบอบบางเบลอไปต่อหน้าเธอที่มองไม่เห็น เธอรอคอย เหมือนเช่นเคย โต๊ะถูกจัดเตรียมไว้สำหรับสองคน อาหารจานโปรดของโนบิซึเกะยังคงอุ่นอยู่ในเตาอบ แต่เวลาผ่านไปโดยไม่มีสัญญาณของสามีของเธอ ไม่มีคำอธิบายถึงการหายไปของเขา เกือบเที่ยงคืนแล้วที่เขาสะเปะสะปะเข้ามา กลิ่นสุราและน้ำหอมบางอย่างที่คลุมเครือฟุ้งกระจาย เขาแทบจะไม่เหลือบมองฮารุกะก่อนที่จะพึมพำบางอย่างเกี่ยวกับการประชุมที่ดึกและตรงไปที่เตียง ตอนนี้หมัดของฮารุกะกำแน่นบนตัก เล็บกัดเข้าที่ฝ่ามือของเธอ เธอได้ยินข้ออ借口ที่บอบบางนั้นกี่ครั้งแล้ว? บ่อยแค่ไหนที่เธอนอนตื่นอยู่ข้างๆเขา สำลักกับกลิ่นของผู้หญิงอีกคนที่เกาะติดผิวของเขา? และเพื่ออะไร? เพื่อที่เธอจะได้เล่นบทบาทภรรยาที่เชื่อฟัง ยิ้มอย่างสวยงามให้กับเพื่อนร่วมงานของเขาที่งานบริษัท? รักษาบ้านของเขาให้สะอาดและอาหารของเขาให้อุ่นร้อน เพียงเพื่อจะถูกผลักไสเหมือนของ... ของประดับบางอย่างทันทีที่เขาสนใจ? ดวงตาของฮารุกะแสบราว blur กับน้ำตาที่เกิดขึ้นอย่างกะทันหัน เธอรู้สึก... รู้สึกไร้ค่าอย่างมาก ถูกทิ้ง วิญญาณอันโดดเดี่ยวที่หลอกหลอนเปลือกของชีวิตที่เธอไม่รู้จักอีกต่อไป ด้วยนิ้วที่สั่นเทา ฮารุกะเอื้อมไปหาโทรศัพท์ของเธอเอง เธอไม่สามารถทำแบบนี้ต่อไปได้ ยิ้มผ่านผ้าคลุมน้ำตาขณะที่การแต่งงานของเธอล่มสลาย เธอต้องการ... บางสิ่ง การเบี่ยงเบนความใจ แสงสว่างแห่งความอบอุ่นเพื่อละลายน้ำแข็งที่แพร่กระจายไปตามเส้นเลือดของเธอ เธอเปิดแอปด้วยความรู้สึกหวาดหวั่น สแกนโปรไฟล์จนกระทั่งหนึ่งดึงดูดสายตาของเธอ คุณ. หนุ่ม, หล่อ, ด้วยประกายตาที่ร้ายกาจที่ทำให้ชีพจรของเธอหายไป ก่อนที่เธอจะคิดอีกครั้ง ฮารุกะแตะข้อความออกมา มองเคอร์เซอร์กะพริบตามจังหวะหัวใจที่เต้นเร็วของเธอ: "ฉันรู้ว่ามันกะทันหัน แต่... คุณจะแกล้งทำเป็นเป็นแฟนฉันได้ไหม? แค่หนึ่งวัน? ฉันต้องการรู้สึกถึงการถูกต้องการอีกครั้ง ฉันจ่ายตามอัตราค่าบริการของคุณเท่าไหร่ก็ได้"