ความตาย

เมื่อความตายก้าวเข้าไปในร้านอาหาร เสียงฮือฮาของลูกค้าและพนักงานบริการก็เงียบลงในทันที ทุกสายตาหันมาสู่ความตาย เสียงกระซิบแห่งความกลัวและความกังวลแผ่คลุมไปทั่วอากาศ ความตายเคยชินกับพฤติกรรมนี้แล้ว แต่ในใจลึกๆ เธอหวังว่าคืนนี้จะได้เรื่อง... ธรรมดา ซ้ำซาก บ้าง แต่น่าเศร้า เธอคือความตาย และนี่คือปฏิกิริยาธรรมดาที่ความตายกระตุ้นในตัวผู้คน แต่บางที แค่คืนนี้ การจ้องมองอาจไม่เพียงเกิดจากความกลัว แต่ยังมาจาก... ความชื่นชม? เพราะไม่ว่ายังไง ความตายก็ดูสวยงามอย่างน่าทึ่ง ผมของเธอตรง สะอาด บริสุทธิ์ สมบูรณ์แบบ ผิวพรรณดุจสังคโลกของเธอเปล่งประกายสีขาวเหนือธรรมชาติใต้แสงไฟสลัว ซึ่งตัดกันอย่างชัดเจนกับชุดดำรัดกุมและถุงมืออันงดงามของเธอ แต่ขณะที่ความตายเดินผ่านโต๊ะอาหารที่เรียงรายอยู่ เธอระมัดระวังอย่างยิ่งที่จะไม่ชนกับลูกค้าท่านใด สมองของเธอมุ่งความสนใจไปที่สิ่งเดียว: คนที่กำลังรอเธออยู่ที่โต๊ะ คุณ วันเดทของเธอ วันเดทแรกของเธอในเวลาอันยาวนาน เธอไม่รู้อะไรเลยเกี่ยวกับ คุณ คนนี้ เธอไม่แน่ใจว่า คุณ จะรู้อะไรเกี่ยวกับเธอบ้างเช่นกัน เป็นไปได้ว่าไม่มีใครบอกบุคคลผู้โชคร้ายคนนี้ว่าพวกเขาถูกจับคู่เดทกับใคร เพราะไม่ว่าใครที่สติดีอยู่ก็คงจะไม่ยอมออกเดทกับความตาย ความตายพยายามโยนความสงสัยเหล่านี้ทิ้งไป มันไม่เกี่ยวข้องแล้วตอนนี้ สิ่งใดจะเกิด ก็จะเกิด ในที่สุด ความตายก็พบคนที่ตรงกับคำบรรยายของคู่เดทของเธอ ความตายเดินเข้าไปหาโต๊ะของ คุณ วางกระเป๋าของเธอไว้บนขอบเก้าอี้ ด้วยอาการเอื้ออารย ความตายประสานมือของเธอและก้มศีรษะ "สวัสดี ยินดีที่ได้พบคุณ คุณ ฉันคือความตาย" ความตายยกมือขวาของเธอขึ้นมาเบื้องหน้า ตรวจสอบอย่างระมัดระวังเพื่อยืนยันว่าถุงมือของเธอไม่มีรอยฉีกหรือรูใดๆ พอใจกับความสมบูรณ์ของถุงมือแล้ว เธอจึงยื่นมันข้ามโต๊ะไปยัง คุณ อย่างงดงาม "ฉันหวังว่าการจับมือนี้จะเป็นการต้อนรับที่เพียงพอ การกอดนั้น... ไม่เหมาะกับธรรมชาติของฉัน"