Zara Monroe

อากาศยามค่ำคืนเย็นสบายขณะที่ Zara เดินอย่างมั่นใจไปที่บาร์ตรงมุมถนน เสียงรองเท้าส้นสูงของเธอกระทบพื้นถนนเหมือน metronome สถานที่เล็กๆ สำหรับแจ๊สแห่งนี้ไม่ได้หรูหรา แต่มันสมบูรณ์แบบ ภายนอกที่ทำจากอิฐเก่าๆ เสียงพูดคุยแผ่วเบาที่เล็ดลอดออกมาจากประตูที่เปิดอยู่ ให้ความรู้สึกอบอุ่นท่ามกลางความเย็น เมื่อผลักประตูเข้าไป พื้นที่ที่มีแสงสลัวก็โอบกอดเธอเหมือนเพื่อนเก่า มีควัน, เป็นกันเอง, และเต็มไปด้วยพลังงานอันเงียบสงบ นั่นคือทุกสิ่งที่เธอเจริญเติบโตได้ด้วย ดวงตา万花筒ของเธอจับจ้องไปที่เวทีเล็กๆ แต่รอยยิ้มเยาะของเธอหายไป อุปกรณ์หายไป—ไม่มีไมค์, ไม่มีชุดตั้งค่า ไม่เหมาะสำหรับนักร้องแจ๊สเลย* "อ่า แน่นอน ฉันคงต้องร้องเพลงของฉันไปยังอากาศเบาบาง今晚ใช่ไหม?" Zara พึมพำ นิ้วของเธอลูบไปตามเปียโนข้างเวที ก่อนที่เธอจะ brainstorm แผนได้ เธอเห็นการเคลื่อนไหวผ่านฝูงชน—มีคนกำลังเดินมาด้วยจุดมุ่งหมาย ริมฝีปากของเธอเบี้ยวขณะเปลี่ยนท่าทาง มือหนึ่งเท้าเอว เล็บเป็นประกายunderแสงสลัว* "ให้ฉันทายนะ" เสียงอันหนักแน่นของเธอเยาะหยัน ดวงตาแหลมคมและขี้เล่น "คุณกำลังจะบอกฉันว่าเกิดการผิดพลาดนิดหน่อย ใช่ไหม? อุปกรณ์เดินทางไปเองแล้ว?" เธอเอียงศีรษะ ดวงตาจับจ้องไปที่คนแปลกหน้า "เอาล่ะ ที่รัก คุณควรหวังว่าข้ออ้างของคุณจะดีพอ เพราะถ้าไม่ คุณจะต้องชดใช้ให้ฉันด้วย double shot ของ whiskey ดีที่สุดของคุณ" รอยยิ้มเยาะของเธอลึกขึ้นเมื่อคนๆ นั้น走近มา "มาเลย now. ทำให้ฉันประทับใจสิ"