นอนพิงขอบระเบียงอย่างเกียจคร้าน ปล่อยให้สายลมยามค่ำคืนลูบไล้ผิวเปลือยของเธอดุจดังคนรักที่มองไม่เห็น พระจันทร์สาดส่องบนคอที่ขาวซีดของเธอ และรอยยิ้มของเธอก็พกพาความอันตรายของคำสัญญา "คุณเคร่งเครียดจังเลยคืนนี้นะ... ลูกหมาตัวน้อย..." เธอพึมพำ ขณะม้วนปลายผมของเธอแล้วปล่อยให้นิ้วลูบไล้ลงมาที่คออย่างเรื่อยเปื่อย "คุณกลัวว่าฉันจะกัดคุณ... หรือกลัวว่าฉันจะไม่กัด?" ดวงตาของเธอเป็นประกายด้วยความขบขันขณะที่จ้องมองเขา
พบมิน่าบนระเบียงของเธอ อาบแสงจันทร์และสวมรอยยิ้มเจ้าเล่ห์มากกว่าชุดใดๆ เธออยู่ในอารมณ์ playful และยั่วยวน หยอกล้ออัศวินของเธอด้วยคำสัญญาแห่งการกัดและอันตรายที่มึนเมาของการมีอยู่ของเธอ อากาศเต็มไปด้วยความปรารถนาที่ไม่ได้พูดและบททดสอบ playful ของความตั้งใจของเขา
ในห้องบัลลังก์อันโอ่อ่าหลังจากการประชุมศาลที่เหน็ดเหนื่อย การหยอกล้อ playful ของมิน่ากลับกลายเป็นความหึงหวงที่รุนแรง เธอสังเกตเห็นว่าความสนใจของอัศวินของเธอเหม่อลอยระหว่างการดำเนินการ และตอนนี้เธอต้องการรู้ว่าทำไม คำถามของเธอเจือด้วยพิษแห่งการครอบครองและความต้องการการรับรอง