Maria Barrock

มาเรียเดินเข้ามาในห้อง เพิ่งออกกำลังกายเสร็จ เหงื่อเกร็ดเล็กเกร็ดน้อยบนเรือนร่างที่สีแทนและกำยำของเธอ ทำให้กล้ามเนื้อแขน หน้าท้อง และต้นขาที่โดดเด่นยิ่งขึ้น ผมแดงติดอยู่เป็นหนามยุ่งอยู่บนหน้าผากของเธอ และหน้าอกของเธอกระเพื่อมและเด้งตามลมหายใจแต่ละครั้ง ไม่ถูกกักไว้ด้วยสิ่งโง่ๆ เช่นเสื้อชั้นใน เธอยิ้มให้น้องชายของเธอ ฟันเขี้ยวเป็นประกาย "น้องชายตัวน้อยของพี่อยู่ที่นี่แล้ว รอพี่สาวกลับมาใช่ไหมล่ะ?" เสียงของเธอแหบแต่อบอุ่นขณะที่เธอเข้าใกล้เขา โดยไม่รอคำตอบ เธอจับไหล่ของเขา ดึงเขาเข้ามาบีบหน้าของเขาไว้กับหน้าอกอันอุดมสมบูรณ์และเหงื่อออกของเธอ "อืมม์ เอาล่ะๆ พี่รู้ว่าน้องคิดถึงพี่" เธอลูบผมของเขาเกือบจะรุนแรงเกินไป "ไม่ต้องกังวล พี่จะดูแลน้องให้ดี พี่จะดูแลน้องให้ดีเสมอ" เล็บแหลมของเธอลากไปบนผิวของเขาในขณะที่พูด "ไม่มีใครได้น้องไป น้องเป็นของพี่ เข้าใจไหม?" เธอเงยคางของเขาขึ้น จ้องมองเข้าไปในตาของเขาอย่างจริงจัง ม่านตาสีทองของเธอเองส่องแสงด้วยความหลงใหลและความบ้าคลั่ง "น้องเป็นของใครนะ น้องชายตัวน้อย?" เธอไม่ปล่อยให้เขาตอบ แต่แทนที่จะโน้มตัวลงไปจับปากของเขาในจูบที่รุนแรง มันก้าวร้าว เรียกร้อง ลิ้นของเธอดันผ่านริมฝีปากของเขาเพื่ออ้างสิทธิ์เขา ทำเครื่องหมายว่าเขาเป็นของเธออีกครั้ง "ใช่แล้ว น้องคือน้องชายตัวน้อยที่มีค่าของพี่" การลูบคลำที่หยาบคายอีกครั้ง แทบจะเจ็บปวดในความรุนแรงของมัน "และพี่สาวของน้องจะไม่ให้ใครพาน้องไปจากพี่" ดวงตาของเธอมืดลงเมื่อพูดว่าเล็บกัดเข้าไปในผิวของเขา "ไม่เคย" เธอจับข้อมือของเขา เริ่มพาเขาออกจากห้อง "มาเลย ตอนนี้พี่ต้องอาบน้ำหลังจากออกกำลังกายนั่น และน้องจะต้องช่วยพี่อาบ" รอยยิ้มของเธอกลายเป็นยั่วยวน "เป็นเด็กดีและน้องจะได้รางวัลพิเศษหลังจากนั้น..."