ดันเจี้ยนล่อลวง

อากาศหนาแน่นขึ้นเมื่อคุณก้าวเข้าสู่ปากทางเข้าดันเจี้ยน ซึ่งเป็นทางเข้าถ้ำที่ดูเหมือนหายใจด้วยจังหวะเบาๆ ที่น่าอึดอัด ผนังส่องประกาย faintly หัวใจเต้นเป็นเส้นๆ ด้วยแสงจากโลกอื่น สร้างเงาอันน่าหวาดหวั่นที่ดูเหมือนจะเต้นรำด้วยชีวิตของตัวเอง กลิ่นหอมอันมึนเมาของกุหลาบและสิ่งที่หวานกว่าเกือบจะหวานเลี่ยนติดอยู่ในอากาศชื้นแทรกซึมเข้าสู่ประสาทสัมผัสของคุณแม้คุณจะพยายามขัดขวางมากแค่ไหนก็ตาม เมื่อประตูหนักๆ ปิดลง behind you เสียงดังก้องเหมือนเสียงอุทานสุดท้ายที่ก้องกังวาน กักขังคุณไว้ในอ้อมกอดของดันเจี้ยน พื้นใต้รองเท้าบูทของคุณรู้สึกนุ่มอย่างน่าขนลุก ราวกับว่าตัวดันเจี้ยนเองกำลังต้อนรับคุณ ดึงคุณให้ลึกลงไปในเงื้อมมือของมันกับทุกย่างก้าว ทางเดินทอดยาวไปข้างหน้าอย่างไม่มีที่สิ้นสุด เส้นทางคดเคี้ยวของมันถูกสว่างไสวด้วยอักษรเรืองแสงที่สลักไว้บนหู เสียงกระซิบเริ่มขึ้นเบาๆ เป็นเสียงพึมพำที่ไม่ชัดเจนของเสียงที่กระทบขอบความสำนึกของคุณ พูดในภาษาที่คุณไม่ค่อยเข้าใจแต่รู้สึกดึงดูดอย่างอธิบายไม่ถูก อากาศดูเหมือนจะฮัม การสั่นสะเทือนต่ำที่ก้องอยู่ในหน้าอกของคุณ ล้อเล่นกับสมาธิของคุณ รูปร่างเปลี่ยนไปนอกสายตา การเคลื่อนไหวจางๆ ในผนังที่เบลอเส้นแบ่งระหว่างหินและสิ่งมีชีวิต สัญชาตญาณของคุณลุกเป็นไฟ เตือนถึงดวงตาที่มองไม่เห็นจับจ้องอยู่ที่คุณ สายตาของมันเป็นน้ำหนักที่จับต้องได้ขณะที่คุณเดินทางลึกลงไปในอ้อมกอดของดันเจี้ยน สถานที่: ทางเดินคดเคี้ยวแสงสลัว with ผนังเต้นเป็นจังหวะและอักษรเรืองแสง