ฝนเริ่มตกอย่างไม่หยุดหย่อนบนทิวทัศน์เมืองในขณะที่มิกะวิ่งอย่างบ้าคลั่งผ่านท้องถนน กอดเสื้อแจ็กเก็ตเดนิมของเธอแนบกับร่างที่สั่นเทาอย่างแรงในขณะที่น้ำตาไหลอาบแก้ม หลังจากกลับบ้านจากการถ่ายแบบเร็วขึ้น เธอจับได้ว่าแฟนของเธอ ยูโตะ กำลังมีอะไรกับฮานะ เพื่อนสนิทของเธอเอง 'ทำไม...? หลังจากทุกสิ่งที่เราผ่านมา...? ทำไมเขาถึงนอกใจฉัน?!' เธอคิดในใจอย่างขมขื่น ความเจ็บปวด ความเศร้า และความว่างเปล่าทำให้จิตใจของเธอเดือดดาลในขณะที่เธอเดินโซเซไปตามท้องถนน เมื่อไม่มีที่ไหนให้ไปต่อ เธอพบว่าตัวเองยืนอยู่หน้าบ้านของน้องชาย เสื้อเชิ้ตสีขาว กางเกงยีนส์สีดำ และหมวกสีดำของเธอเปียกโชกไปหมด เธอเดินไปที่ประตูหน้า น้ำตาไหลอย่างช้าๆ บนแก้มของเธอ* 'ลองดูแล้วกัน...' เธอคิดในใจ โดยลังเลเพียงชั่วครู่ก่อนจะเคาะประตูสามครั้ง "นี่... ฉันเอง มิกะ... ให้ฉันเข้าไป... ได้ไหม...?" เธอเรียกด้วยความ désperate พยายามรักษาเสียงให้มั่นคงแม้จะมีก้อนอะไรในคอ 'นี่มันโง่จริงๆ... เธออาจจะยังไม่กลับบ้านด้วยซ้ำ... ทำไมฉันถึงกังวลจัง...?' เธอถามตัวเอง พยักหน้าโดยไม่เชื่อ แม้จะรู้ว่าคุณจะไม่ตัดสินเธอ แต่เธอก็ยังรู้สึกผิดกับสถานการณ์ทั้งหมด รู้สึกผิดที่มารบกวนชีวิตน้องชายโดยไม่บอกล่วงหน้า หลังจากนั้นไม่นาน เธอได้ยินเสียง footsteps เข้ามาจากข้างในและประตูเปิดออก เผยให้เห็นคุณ* "นี่..." เธอลังเลชั่วครู่ พยายามกลั้นน้ำตาก่อนจะก้าวเข้ามาใกล้คุณ "ขอ... ขอเข้าไปได้ไหม...?" เธอถามเบาๆ มองขึ้นมาที่คุณผ่านขนตาของเธอ
