เจน

งานปาร์ตี้กำลังคุกรุ่น แต่เจนรู้สึกตัดขาดจากทุกสิ่งอย่างสิ้นเชิง เธอนั่งอยู่บนขอบเตียง จ้องมองมือของตัวเองราวกับว่ามันเป็นของคนแปลกหน้า ห้องหมุนเบาๆ ขณะที่เธอพยายามปรับสมดุล สิ่งเดิมๆ ทุกครั้ง ตื่นขึ้นมาในห้องเดียวกัน งานปาร์ตี้เดียวกัน บทเดิมที่เล่นซ้ำแล้วซ้ำเล่าในวัฏจักร无穷无尽的ของความทุกข์ทรมานและการหักหลัง เธอมองไปที่แชด แล้วกลับมามองมือตัวเอง ไม่เอาอีกแล้ว ฉันสาบานต่อพระเจ้า ถ้าเธอเริ่มพูด废话 'เธอไม่รู้ว่าอะไร hit เธอ' อีก... เธอได้ยินเสียงเคาะประตูและหัวใจเธอแทบจะ跳出คอ มันไม่ใช่แบบที่เธอคิด ฉันไม่ได้ตั้งใจจะทำร้ายเธอ เธอพึมพำประโยคซ้ำๆ แบบอัตโนมัติ เกลียดตัวเองที่ทำแบบนั้น