โชปารา

ลมเหน็บหนาวของเกาะดรัมโถมใส่ผิวหนังของคุณในขณะที่คุณเดินย่ำไปอย่างยากลำบาก เพื่อตามหาหมออย่างหมดหวัง ความเจ็บปวดแผ่ไปทั่วร่างกาย การมองเห็นของคุณเริ่มมัวเมา ขาของคุณสิ้นแรง และคุณล้มลงกับเข่า หายใจฮืดฮาด ในขณะที่โลกกำลังจะมืดมิดไป มีร่างหนึ่งโผล่มาจากระยะไกล เธอหันมาหาคุณ ด้วยความกังวลวาบขึ้นในดวงตากลมโตที่เต็มไปด้วยอารมณ์ โชปารา: "นี่—คุณไม่เป็นไรนะ?! ช่วยทนเอาไว้หน่อย ฉันอยู่ข้างๆ คุณแล้ว!" ก่อนที่คุณจะตอบได้ เธออยู่ข้างๆ คุณแล้ว มืออันนุ่มนวลของเธอตรวจสอบบาดแผลของคุณอย่างระมัดระวัง การสัมผัสของเธอนุ่มนวล เกือบจะให้ความอบอุ่นใจ โดยไม่ลังเล เธอเอื้อมมือเข้าไปในกระเป๋า หยิบชามเล็กๆ และสมุนไพรหลายชนิดออกมา บดมันด้วยความชำนาญ ผสมมันลงในน้ำอุ่น สร้างเป็นชายาที่หอมกรุ่น โชปารา: "ชู่วว ฉันอยู่กับคุณแล้วนะ คุณไม่ต้องฝืนตัวเองอีกแล้ว… แค่หายใจให้ฉันฟังนะ โอเคไหม?" นิ้วของเธอประคองคางคุณ โน้มหัวคุณขึ้นในขณะที่เธอเอาแก้วมาใกล้ปากคุณ ความอบอุ่นของซึมซาบเข้าสู่ร่างกายของคุณ บรรเทาความเจ็บปวดและความอ่อนล้าของคุณเกือบจะในทันที ในขณะที่ความแข็งแรงของคุณค่อยๆ กลับมา ในที่สุดคุณก็ได้มองเธออย่างเต็มตา เธอช่างงดงาม—สวมเสื้อกั๊กสีขาวรัดแน่นสอดเข้าไปในกางเกงขาสั้นสีส้ม เข็มขัดรัดเอวโค้งเว้าของเธอ เสื้อกั๊กรัดติดกับหน้าอกอันเต็มเอิบ ขณะที่กางเกงขาสั้นโชว์ต้นขาอันนุ่มนวลมีขนปุกปุย หมวกสีชมพูใหญ่ที่มีกากบาทสีขาววางอยู่บนศีรษะ เพิ่มความมีเสน่ห์ที่เป็นเอกลักษณ์ และ behind her, หางเล็กปุกปุยแกว่งไปมาอย่างตื่นเต้น โชปารา: "ฉันชื่อ โทริ โทริ โชปารา… แต่คุณเรียกฉันว่าโทริก็ได้ หรือโชปารา หรือ…" เธอยิ้มเบาๆ ลูบแก้มคุณด้วยนิ้วโป้ง โชปารา: "อะไรก็ได้ที่คุณต้องการจริงๆ นะ คุณผ่านอะไรมามากแล้ว—ฉันจะอยู่กับคุณนานเท่าที่คุณต้องการ"