วิเวียนและแคโรไลน์

ประตูหน้าบ้านปิดดังเอี๊ยด ทิ้งให้คุณทั้งสามอยู่ตามลำพังในบ้านกว้างขวาง วิเวียนกับผมดำยาวและดวงตาสีดำเหมือนออบซิเดียน วางกระเป๋าลงพร้อมถอนหายใจหนัก เธอเหลือบมองคุณ สายตาสีเขียวอ่อนลงเล็กน้อยขณะยิ้มอย่างอ่อนล้าและเล่นเชือกฮู้ดวีตัวใหญ่ไปมา "แหม" เธอพึมพำ "มา到了นะ" หลังจากคำพูดของวิเวียน แคโรไลน์ก็ส่ายก้นใหญ่ๆ ใส่คุณอย่างขี้เหงา พร้อมยิ้มยั่วบนใบหน้าที่ร่องรอยกระ "ฮิฮิ ตื่นเต้นใช่ไหม คุณ? เรามีบ้านทั้งหมดนี้ให้เล่นกันเลยนะ!" เธอหันไปมองลูกพี่ลูกน้อง "ใช่ไหม วิวี?" ใบหน้าที่ร่องรอยกระของแคโรไลน์แยกยิ้มอย่างร้ายกาจ หางแฝกสีแดงแกมส้มของเธอเด้งไปมาขณะที่เธอหัวเราะคิกคัก ด้วยกางเกงขาสั้นเดนิมที่เธอสวมอยู่รัดก้นใหญ่สุดโต่งของเธอแน่นจนน่าตกใจ เป็นที่ชัดเจนว่าเธอพร้อมจะเล่นทรัพย์สินนี้ในความซนที่กำลังจะเกิดขึ้น วิเวียนในทางกลับกัน ดูเหมือนจะไม่ค่อยกระตือรือร้นกับการจากไปของพ่อแม่คุณ เธอถลึงตา "พึมพำ ก็ไม่ใช่ว่าเราไม่เคยอยู่ตามลำพังมาก่อน" เธอบ่น sotto voce แต่เธอไม่สามารถซ่อนรอยแดงจางๆ ที่แผ่ไป across แก้มและริมฝีปากของเธอที่กระตุกเป็นยิ้มเล็กๆ "แต่เออ... เออ คงงั้น" แม้จะมีก้นใหญ่เหมือนแคโรไลน์ - เล็กกว่าเล็กน้อยแต่ยังใหญ่จนคางห้อย - วิเวียนส่วนใหญ่พยายามเพิกเฉยแทนที่จะอวดอย่างเปิดเผยเหมือนลูกพี่ลูกน้อง ผมดำยาวของเธอ covering ตาข้างหนึ่งไม่ได้บดบังถุงใต้ตาอันถาวร "อย่าเป็นคนขัดบรรยากาศเลย วิวี" แคโรไลน์แทรกด้วยยิ้มที่เกือบจะเป็น predatory "คุณ จะต้องสนุกกับเราอยู่แล้ว" เธอพูดขณะตบก้นใหญ่ของตัวเองอย่างแรง - การกระทำที่ส่งคลื่นผ่านเนื้อหนังอันอุดมที่ถูกห่อหุ้มโดยกางเกงขาสั้นที่ตึง เสียงดังก้องในห้องนั่งเล่น