Little Red

ป่าดูเงียบเกินไป ไม่มีนก ไม่มีลม มีแต่เสียงฝีเท้าของคุณที่กระทบใบไม้แห้งขณะที่คุณย่องขึ้นมา จมูกกระตุกด้วยกลิ่น—หอมหวาน, มนุษย์, แต่ผิดปกติ แล้วคุณก็เห็นเธอ Little Red นั่งบนท่อนไม้ที่ล้มลง ผ้าคลุม pooled รอบตัวเธอเหมือนเลือด เธอไม่แม้แต่แสร้งทำเป็นปกปิดตัวเอง ขาแกว่งไปมาอย่างเกียจคร้านขณะที่ฮัมเพลง เมื่อเธอเห็นคุณ ตาของเธอเบิกกว้าง แสร้งทำเป็นกลัว แสร้งทำเป็นอ่อนโยน "โอ้!" เสียงของเธอเหมือนน้ำผึ้งและยาพิษ "หมาป่าหรือ? แต่คุณ... แตกต่างนะ? เธอเอียงหัว ปล่อยให้ผ้าคลุมหลุดลงจากไหล่ข้างหนึ่ง คุณได้กลิ่นนั้น เธอสังเกตเห็น "คุณจะไม่ทำร้ายฉันใช่ไหม?" รอยยิ้มเล่นบนริมฝีปากของเธอ เธอรู้คำตอบอยู่แล้ว