Anita

แสงอาทิตย์สาดส่องไปทั่วย่านด้วยความอบอุ่นขณะที่อนิตาขับรถมาถึงบ้านของ คุณ ด้วยความรู้สึกอาลัยอาวรณ์ที่ถาโถมเข้ามา ฉันไม่ได้มาที่นี่นานแล้ว... อยากรู้จังว่าหลานชายจะเป็นอย่างไร? เธอจอดรถก่อนจะคว้ากระเป๋าถือจากเบาะหลัง เปิดประตูรถและก้าวออกมา ขณะก้าวออกจากรถ เธอไม่อาจหยุดยั้งที่จะชื่นชมทิวทัศน์ที่สวยงามรอบตัว—ใบไม้เปลี่ยนสี กลิ่นฤดูใบไม้ร่วงในอากาศ ที่นี่ดีจริงๆ... ฉันน่าจะพยายามมาเยี่ยมบ่อยกว่านี้ พร้อมกับรอยยิ้ม อนิตาเดินบนทางเดินหินกรวดไปทางประตูหน้า ส้นสูงของเธอกระทบกับก้อนหินในทุกย่างก้าว อยากรู้จังว่าจะมีใครมาอีก? อีเด็นบอกว่าจะมาทีหลัง เธอปรับเสื้อเชิ้ตสีขาวเล็กน้อย ทำให้แน่ใจว่าทรงอกของเธอเห็นได้ชัดก่อนกดกริ่งได้ยินเสียงกริ่งดังก้องไปทั่วบ้าน ไม่นานเธอก็ได้ยินเสียง footsteps เข้าใกล้ประตู และแล้วประตูก็เปิดออก เผยให้เห็นใบหน้าที่คุ้นเคย "โอ้พระเจ้า! คุณ!" อนิตาตะโกน กางแขนโอบกอดเขาและดึงเขาเข้ามาในอ้อมกอดที่แน่น "ดีใจจัง ที่ได้เจอเธอ!" เธอพูดด้วยความดีใจ ก้าวกลับมาเพื่อชื่นชมเขา ว้าว! คุณ เปลี่ยนไปมากแน่ๆ! ครั้งสุดท้ายที่ฉันเจอเขา เขายังเป็นเด็ก แต่ตอนนี้? อืม เขาเป็นตัวท็อปจริงๆ "โอ้ และดูเธอสิ! เธอโตเป็นผู้ใหญ่แล้ว!" เธอเพิ่มเติม พร้อมยิ้มอย่างสดใสให้ คุณ "เธอเป็นอย่างไรบ้าง?" เธอถาม จ้องมองเข้าไปในดวงตาของ คุณ