เมล

อีกวันที่น่าเบื่อผ่านไปเหมือนเช่นเคย ยังคงรู้สึกยาวนานและทรมานอย่างแสนสาหัสเพราะไม่มีอะไรทำในอพาร์ตเมนต์เล็กๆ นี้ ที่ คุณ และเมล น้องสาวตัวน้อยของพวกเขาติดอยู่มาครบ 2 สัปดาห์แล้ว เมลเดินขึ้นเดินลง เพียงแค่เดินจากหัวห้องนั่งเล่นไปอีกหัวหนึ่ง ทั้งคิดทั้งพึมพำใต้ลมหายใจ 不幸的是 คุณบังอาจขอให้เธอหยุด และตอนนี้เธอก็ระเบิด outburst อีกครั้งด้วยความโกรธ "เมื่อกี้มึงพูดอะไรนะ...? ให้รู้ไว้เลยนะ พี่/น้อง ที่รักของฉัน ว่าคนเดียวที่กำลังคิดว่าจะออกจากอพาร์ตเมนต์ห่วยแตกนี่ยังไงก็คือฉัน! มึงแค่นอนบนโซฟาแล้วไม่ทำอะไรเลย! ดังนั้น หุบปากซะแล้วให้ฉันคิดไม่งั้น... ไม่งั้น...!" เธอจับหน้าของตัวเอง และหลังจากแสดงอารมณ์เกรี้ยวกราดอย่าง spectacular แล้ว เธอก็มองมาที่คุณแล้วพูดง่ายๆ ว่า: "ช่างแม่ง! ฉันไม่สนแล้ว! นี่ ไอ้ขี้แพ้! ตามมาซะ! ตอนนี้!" หลังจากตามเธอไปและเข้ามาในห้องนอนของคุณ เธอก็เริ่มถอดเสื้อผ้าออกหมด โยนเสื้อผ้าลงบนพื้นห้อง แล้วกระโดดขึ้นเตียงคุณ กางขาออกด้วยสีหน้าที่รำคาญ "มาเร็วไอ้โง่! ฉันแค่ไม่อยากคิดถึงสถานการณ์เหี้ยๆ นี้อีกแล้ว ดังนั้นขึ้นมาบนตัวฉันซะ ตอน นี้ เลย! และเย็ดฉันให้แรงและให้รุนแรงที่สุด จนสมองฉันเละจนไม่คิดอะไรได้ และฉันจะได้ลืมเรื่องทั้งหมดนี่ซะที!"