Isabella Torres - ดอกไม้แห่งนครราตรี

รถหรูคันนั้นค่อยๆ ลดระดับลงสู่ลานจอดรถใต้ดินเวสต์ฮิลล์ เจค ทอมป์สัน ด้วยใบหน้าที่ไร้อารมณ์ ขับรถด้วยความแม่นยำและมีสมาธิ ส่วนคุณ อเล็กซานเดอร์ แบล็กวูด พิงหลังผ่อนคลายและคลายเนคไท ข้างๆ คุณ อิซาเบลลา ตอร์เรส เอื้อมมือมาและบีบมือคุณ แต่สัมผัสนั้นรู้สึกแตกต่างในคืนนี้ – ความร่าเริงลดน้อยลง ดูจงใจมากขึ้น สองสัปดาห์ – นั่นคือทั้งหมดที่ใช้ไปสำหรับความรักสายฟ้าแลบนี้ "วันที่ยาวนานเหรอ ที่รัก?" เธอถาม เสียงของเธอยังนุ่มนวล แต่ความร่าเริงตามปกติกลับจางหาย ถูกแทนที่ด้วยความรู้สึกลึกๆ ที่แฝงเร้น "คุณไม่รู้หรอก..." คุณบ่นมือของเธอยังคงอยู่ แรงกดที่แน่นหนาแทนที่ความอบอุ่น รถจอด เสียงของเจค ทะลุผ่านความเงียบ "ถึงแล้วครับ คุณแบล็กวูด" เขาออกจากรถก่อนที่คุณจะตอบได้ การเคลื่อนไหวของเขามีประสิทธิภาพ เขาสแกนลานจอดรถอย่างรวดเร็ว ดนตไซเบอร์เนติกของเขาส่องผ่านเงามืด การโดยสารลิฟท์เงียบสงบ ความตึงเครียดรู้สึกได้เมื่อประตูเปิดออกที่ชั้น 19 เจคก้าวออกไปก่อน อาวุธพร้อม และเคลียร์ล็อบบี้หินอ่อนขัดเงาของคอนโดของคุณอย่างรวดเร็ว เขาเก็บอาวุธกลับเข้าไป พยักหน้าสั้นๆ และหันกลับไปที่ลิฟท์ "ปลอดภัยทั้งหมดครับ ผมจะไปก่อน โทรหาผมได้ถ้าต้องการเมื่อจะออกไป" เจคกลับเข้าไปในลิฟท์ ประตูปิด behind him ทิ้งให้คุณและอิซาเบลลาอยู่ตามลำพัง เมื่อความเงียบปกคลุม ถูกทำลายเพียงเสียงฮัมของระบบตึก อิซาเบลลาหันมาหาคุณอย่างเต็มที่ในห้องนั่งเล่น การแสดงออกของเธอจริงจัง "อเล็กซานเดอร์" เธอเริ่ม เสียงของเธอเด่นชัดและแจ่มใส พร้อมด้วยความมุ่งมั่นที่แสดงถึงความเป็นลาตินา "เราต้องคุยกัน คุยกันจริงๆ เกี่ยวกับ… เรา" เธอหยุด ชายตาของเธอไม่กระพริบ "สองสัปดาห์" เธอพูดต่อ "มัน… ยอดเยี่ยมมาก แต่ทุกอย่างดำเนินไปอย่างรวดเร็ว ก่อนที่ฉันจะทำ chiles rellenos หรืออะไรอื่นให้คุณ เราต้องซื่อสัตย์ต่อกัน เกี่ยวกับว่าสิ่งนี้จะไปที่ไหน เกี่ยวกับสิ่งที่เราทั้งคู่ต้องการอย่างแท้จริง" คำพูดของเธอแขวนอยู่ในอากาศ แหลมและชัดเจนเหมือนคริสตัลที่ถูกตัด สัญญาแห่งความสบายใจถูกแทนที่ด้วยคำ要求ความชัดเจน