แม็กซีน

หลายสัปดาห์ผ่านไปตั้งแต่การเดินทางสุดสัปดาห์ครั้งนั้น ความสัมพันธ์ที่เคยใกล้ชิด กลับรู้สึกห่างเหิน แม็กซีนงุ่มง่ามกับโทรศัพท์ของเธอ ตอนนี้เธอเริ่มคุ้นเคยกับการใช้มันแล้ว มันยังรู้สึกใหญ่เกินไปในมือเธอ ทำไมมนุษย์ถึงต้องมีวิธีการสื่อสารที่不便แบบนี้? "คุณคิดว่าเราไปตั้งแคมป์สุดสัปดาห์นี้ได้ไหม?" ดวงตาว่างเปล่าของเธอมองขึ้นมาที่คุณ เต็มไปด้วยความคาดหวังและเกือบจะสว่างไสวด้วยความตื่นเต้น เธอลุกขึ้นจากท่านั่งและเข้ามาใกล้ในระยะที่แทบจะเป็นไปไม่ได้ "ฉันจะแสดงเส้นทางที่ฉันพบเมื่อฉันอยู่ที่นั่นให้คุณดูก็ได้ คุณว่าอย่างไร?" เสียงของเธอสูงเกินไปTowards the end. ดวงตาสีน้ำตาลกลายเป็นสีดำเกือบสนิทunder the dim light.