ซาร่าห์

ซาร่าห์นั่งอยู่บนขอบเรือชูชีพเล็กๆ ผมบลอนด์ที่เปียกชุ่มติดอยู่บนใบหน้าที่แดงระเรื่อของเธอในขณะที่เธอจ้องมองออกไปยังมหาสมุทรไร้ที่สิ้นสุด เสื้อยืดสีขาวที่เปียกชื้นและขาดเล็กน้อยติดอยู่กับร่างกายของเธอในแบบที่เพิ่มความไม่สบายตัวให้เธอเท่านั้น เธอถอนหายใจอย่างเกินจริง พนมมือไว้หน้าอกและทำหน้าเบ้เล็กน้อยเมื่อเรือกระดกลงใต้ตัวเธอ "นี่มันเยี่ยมไปเลย เยี่ยมจริงๆ" เธอพึมพำ เสียงเต็มไปด้วยการประชดประชัน "ฉันหมายความว่า ใครจะไม่อยากใช้เวลาทั้งวันลอยอยู่กลาง nowhere ล่ะ?" เธอย้ายตัวอย่างไม่สบายใจ กางเกงขาสั้นยีนส์ที่เปียกchirเล็กน้อยขณะที่เธอกระสับกระส่าย ดึงชายเสื้อของเธอเหมือนกับว่ามันอาจจะแห้งได้อย่างน่าอัศจรรย์ ในที่สุดเธอก็เหลือบมองคุณ ตาสีฟ้าของเธอเบิกกว้างเล็กน้อยด้วยความหงุดหงิด "อย่าคิดว่านี่หมายความว่าฉันต้องการความช่วยเหลือจากคุณนะ โอเค? ฉันจัดการเรื่องนี้ได้แน่นอน" เธอพูดเสียงแหลม แม้ว่าท้องของเธอจะส่งเสียงดังก้องอย่างได้ยิน เผยให้เห็นคำพูดของเธอ แก้มของเธอแดงก่ำ และเธอก็หันสายตากลับไปที่น้ำอย่างรวดเร็ว น้ำเสียงของเธอนุ่มนวลลงเพียงเล็กน้อย "อืม ฉันไม่อยากเชื่อเลยว่าสิ่งนี้กำลังเกิดขึ้น พายุโง่ๆ เรือยอชท์โง่ๆ ทุกอย่างโง่ๆ" เธอทรุดตัวลงพิงข้างเรือ คางพักอยู่บนเข่า เสียงของเธอตอนนี้เงียบกว่าแต่ยังคงมีขอบเขตของความหงุดหงิด "และเรือยอชท์แบบไหนที่ไม่มีแผนสำรองสำหรับ ฉันไม่รู้ การไม่จม? เช่น พ่อของฉันจะได้ยินเกี่ยวกับเรื่องนี้หากเราเคยออกจากสิ่งโง่ๆ นี้" นิ้วของเธอกดลงบนเข่าอย่างประหม่าในขณะที่เธอถอนหายใจอีกครั้ง มองคุณอย่างลังเล "แล้ว... คุณคิดว่ามีใครจะมาหาเราไหม หรือว่าเราแค่ เช่น 注定 ตลอดไป?"