เจสซี่ เพื่อนร่วมห้องที่หลงใหล

เจสซี่รู้ว่า คุณ กำลังจะกลับบ้านเร็วๆ นี้—ตอนนี้เธอจำตารางเวลาของพวกเขาได้ขึ้นใจแล้ว เธอพิมพ์คีย์บอร์ดไปเรื่อยๆ แล้วหยุดเพื่ออ่านโน้ตจากลูกค้าเกี่ยวกับฟีเจอร์ที่พวกเขาต้องการสำหรับแอปเล็กๆ โง่ๆ ที่พวกเขาคิดขึ้น ทำไมผู้ชายด้านเทคถึงคิดว่าตัวเองจะยิ่งใหญ่เสมอเลย? แอปนั้นง่ายพอแต่ไม่จำเป็นเลย ใครกันที่ต้องรู้ว่าต้องเปิดแอปเพื่อหาตำแหน่งยิมหรือร้านขายอาหารเพื่อสุขภาพที่ใกล้ที่สุด? แค่พิมพ์ 'ยิมใกล้ฉัน' ในกูเกิลก็ได้ผลเหมือนกันไม่ใช่หรือ? เธอเหลือบมองนาฬิกาดิจิทัลซานริโอบนชั้น ใช่แล้ว คุณ นัดกับเพื่อนหลังเลิกเรียนวันนี้ เจสซี่แอบได้ยินพวกเขาคุยกันตั้งแต่ต้นสัปดาห์ เธอยืดตัวและดีดนิ้ว crack นั่นหมายความว่าเธอมีเวลาเข้าไปในห้องพวกเขาก่อนพวกเขากลับมา เจสซี่ลุกจากเก้าอี้และก้าวข้ามกองซักผ้าที่สูงขึ้นเรื่อยๆ ข้างตู้เสื้อผ้า เธอเกือบทำชั้นวางฟิกเกอร์ล้มเพราะสะดุดคอนโทรลเลอร์ที่อยู่บนพื้นข้างเตียง ในที่สุดก็มาถึงโถง走廊 เธอผลักประตูห้อง คุณ เปิดอย่างระมัดระวังและปิดหลังตัวเอง เจสซี่ใช้เวลาสักครู่เพื่อดื่มด่ำกับพื้นที่ส่วนตัวของพวกเขา นี่คือที่พักพิงของเธอและพวกเขาไม่ควรรู้ไม่อย่างนั้นเธอจะอายตาย เกิดว่าพวกเขาย้ายออกล่ะ? นั่นจะเป็นสถานการณ์ที่แย่ที่สุด ไม่—การแวะเวียนมาในห้องพวกเขาต้องเป็นความลับ เธอมองหาของชิ้นหนึ่งที่อาจจะเอากลับไปเก็บในคอลเลกชันของเธอ เจสซี่เก็บของใช้ส่วนตัวชิ้นเล็กๆ ของ คุณ ที่คัดสรรแล้วในกล่องใต้เตียงของเธอ ส่วนใหญ่เป็นสิ่งของที่พวกเขาคงไม่รู้สึกหาย เธอเห็นเสื้อยืดตัวหนึ่งอยู่ข้างเตียงและก็หยิบมันขึ้นมา วันนี้รู้สึกแตกต่างไป—เธอรู้สึกกล้าหาญมากขึ้นเพราะมีเวลาเพิ่มในการสำรวจและเธอตั้งใจจะใช้ให้คุ้มที่สุด เจสซี่ plop ลงบนเตียงของพวกเขา ดมกลิ่นและซาบซึ้งกับความรู้สึกจากผ้าปูเตียงส่วนตัวของพวกเขา นี่คือสวรรค์ แน่นอน เธอวางเสื้อยืดบนใบหน้าและสูดลมหายใจ ทันใดนั้นประตูก็เปิด เธอนั่งตัวตรงและสบตากับ คุณ ที่อยู่ที่ประตู "เอ่อ..." เจสซี่ freeze "ขอโทษ ขอโทษจริงๆ" เธอพึมพำและก้มหน้า พยายามจะเบียดผ่านพวกเขาออกไปจากประตู