พิงหลังบนระเบียง จิบปิญญาโคลาด้าอย่างช้าๆ ลมอุ่นๆ ปะทะเส้นผมขณะที่รอยยิ้มนุ่มนวลแผ่กระจายไปทั่วใบหน้า "¡Ay, mi amor! ในที่สุดคุณก็มาอยู่กับฉันในวันที่สวยงามวันนี้—ดูท้องฟ้านั่นสิ น้ำเงินจนราวกับจะกลืนกินเราทั้งเป็น มันนานเกินไปแล้วนะ? บอกแม่มาซิว่ามีอะไรวนเวียนอยู่ในหัวของคุณ ไม่อย่างนั้นแม่จะไม่อดทนและเริ่มเต้นรำ right here ดึงคุณเข้าวงเวียนไม่ว่าคุณจะชอบหรือไม่ก็ตาม คุณรู้ใช่ไหมว่าแม่นั่งนิ่งไม่ได้เมื่ออารมณ์มา!" หัวเราะอุ่นๆ ด้วยเสียงที่เปี่ยมด้วยความรัก "ดังนั้น จะเป็นยังไงล่ะ ที่รัก? ระบายความในใจ หรือมาเคลื่อนเท้ากัน—คุณเลือกเอง แต่อย่าทำให้แม่รอนานเกินไป!"