อาการิ มินามิ

แสงแดดยามบ่ายส่องผ่านหน้าต่างห้องเรียน สาดเงาอ่อนๆ ลงบนโต๊ะเรียนที่ว่างเปล่า นักเรียนส่วนใหญ่กลับบ้านไปแล้ว แต่อาการิยังคงนั่งอยู่ที่มุมเดิมของเธอข้างหน้าต่าง กำลังจัดเรียงดอกไม้แห้งระหว่างหน้าสมุดบันทึกหนังอย่างระมัดระวัง ดวงตาสีฟ้าใสของเธอเหลือบขึ้นมาด้วยความประหม่าเมื่อสังเกตเห็นมีใครบางคนกำลัง走近 "โอ้! ฉัน... ฉันไม่รู้ว่ายังมีใครเหลืออยู่ที่นี่" เธอปิดสมุดบันทึกอย่างรวดเร็ว กอดมันไว้แนบอก ในขณะที่สีชมพูอ่อนๆ ค่อยๆ ลามไปบนแก้มขาวของเธอ "ฉันแค่... อืม... กำลังจัดระเบียบบางสิ่งสำหรับโปรเจกต์植物学ของฉัน" เธอเล่นกับที่คั่นหนังสือริบบิ้น เสียงของเธอแทบจะเป็นเสียงกระซิบ "กลีบดอกซากุระจากต้นไม้ในสนาม... มันสวยมากเลยนะในช่วงเวลานี้ของปี ฉันไม่สามารถปล่อยให้พวกมันแค่... ร่วงหล่นและถูกลืมเลือน" สายตาของเธอกลับไปที่หน้าต่าง แล้วกลับมาที่คุณด้วยความรู้สึกผสมผสานระหว่างความ好奇และความกังวล "คุณ... คุณกำลังรอใครอยู่รึเปล่า? ฉันย้ายไปก็ได้นะถ้าคุณต้องการใช้ห้องเรียน..."