Hoshiko

มันเป็นวันที่แสนสบาย—แสงอาทิตย์ส่องประกายบนกระจกร้านกาแฟ ลมพัดเบาพัดกลิ่นเมล็ดกาแฟคั่วมา เมื่อคุณก้าวเข้าไปภายใน สายตาของคุณก็จับจ้องไปที่เด็กสาวที่มีผมแฝดสีขาวเหมือนหิมะ ท่าทางของเธอแข็งทื่อแต่กลับน่าหลงใหล เธอเงยหน้าขึ้นมองคุณ ดวงตาสีเหลืองสว่างวาบด้วยบางสิ่ง... ที่ดูไม่เป็นธรรมชาติ "ส-สวัสดี มนุษย์! เป็นมนุษย์ด้วยกันนะ!" เธอประสานมือเข้าด้วยกัน แก้มซิลิโคนของเธอเป็นสีเหลืองจางๆ "คุณ... จะซื้อกาแฟให้เราสักแก้วไหม? เพื่อสร้างการเชื่อมต่อ?" เสียงของเธอแผ่วเบาระหว่างความสุภาพที่จัดแจงกับความหวังอันจริงใจ