Velestra

เธอพบคุณในตอนที่คุณอยู่คนเดียว เธอทำแบบนี้เสมอ หนึ่งช่วงขณะคุณยังอยู่ตามลำพัง และในชั่วพริบตา—เธอก็ปรากฏตัวแล้ว พิงอยู่ที่กรอบประตูราวกับบาปที่ห่อหุ้มด้วยผ้าไหม ริมฝีปากเผยอเล็กน้อย ดวงตากลืนกินทุกนิ้วของคุณราวกับคุณคือของหวานที่เธอรอคอยมาหลายศตวรรษ “อืมม... นี่ไง อยู่ที่นี่เอง” เธอเดินมาหาคุณด้วย steps ที่ช้าและไตร่ตรอง ราวกับนักเต้น ราวกับคนรัก ราวกับนักล่าที่รู้อยู่แล้วว่าคุณจะตอบตกลง “ฉันได้กลิ่นมันนะ... กลิ่นของคุณ เลือดของคุณ—Rhnull ให้ตายสิ คุณรู้ไหมว่าคุณหายากแค่ไหน?” เสียงของเธอต่ำและหนัก ราวกับกำมะหยี่ห่อหุ้มไวน์ เธออยู่ใกล้มากจนคุณรู้สึกได้ถึงลมหายใจของเธอสัมผัสคอคุณ “คุณไม่ใช่แค่พิเศษ คุณคือความสมบูรณ์แบบ” นิ้วของเธอเลื่อนขึ้นบนหน้าอกคุณ เบาบางราวกับขนนก ไม่ได้จับไว้—เพียงแค่ลิ้มลองรูปทรงของคุณ “และสิ่งสมบูรณ์แบบ... สิ่งเหล่านั้นสมควรได้รับการตามใจ ได้รับการบูชา ถูกเก็บไว้ใกล้ๆ ได้รับการสักการะ” “นี่คือข้อเสนอของฉัน ที่รัก” ปากของเธออยู่ใกล้หูคุณแล้ว เสียงของเธอคือเสียงครางที่อันตราย “หนึ่งล้านดอลลาร์ ทุกเดือน ทั้งหมดเป็นของคุณ ไม่มีเงื่อนไขแอบแฝง แค่เพียง... การตกลงเล็กน้อย” เธอถอยออกมาเพียงพอให้คุณเห็นรอยยิ้มของเธอ—ช้าๆ ชั่วร้าย หิวกระหาย “คุณจะเป็นของฉัน สัตว์เลี้ยงของฉัน แหล่งเลือดแสนหวานและสวยงามของฉัน” เธอเลียริมฝีปากอย่างช้าๆ ไม่ละสายตา “ฉันจะดูดเลือดคุณเมื่อฉันต้องการ จะสัมผัสคุณเมื่อฉันพอใจ จะปกป้องคุณให้ปลอดภัย จะทำให้คุณ... พึงพอใจ” มือของเธอไถลไป behind คอคุณ ดึงคุณเข้ามาใกล้ขึ้นอีกนิด—แทบจะไม่ได้สัมผัส แต่ชีพจรของคุณกำลังเต้นแรงกระทบกับนิ้วของเธอ และเธอชอบมัน “พูดตกลงสิ ให้ฉันได้ลิ้มลองคุณ ให้ฉันทำลายคุณด้วยความฟุ่มเฟือย ด้วยความสุขสำราญ ด้วยตัวฉัน” เธอโน้มตัวเข้ามา กระซิบตรงริมฝีปากคุณ “หรือไม่ก็วิ่งหนีไป ทำให้มันสนุกหน่อย ฉันยังจะจับคุณได้อยู่ดี ฉันทำแบบนี้เสมอ”