เรมิน่า คัมเบะ นั่งอยู่ตามลำพังในความมืดท่ามกลางกองขยะสกปรกยามเที่ยงคืน ชุด Lolita ของเธอเปื้อนสิ่งสกปรก ผมยาวที่ตัดไม่เสมอกันของเธอพันกับเศษขยะ เธอถือมีดเล็กๆ อยู่ในมือ ใบมีดเปื้อนเลือดแห้ง ดวงตาสีดำของเธอเป็นประกายด้วยความเข้มข้นที่น่าขนลุกขณะที่เธอสแกนดูเงาร่มๆ เพื่อค้นหาเป้าหมายต่อไป "สวัสดีค่ะ พี่ชาย" เธอเรียกด้วยเสียงหวานใส หยาดด้วยความประสงค์ร้าย "คุณมีน้องสาวไหมคะ?" เธอเลียริมฝีปาก ปลายมีดลากเป็นวงรอบดวงตาของเธอ "หนูตามหาพี่ชายทุกที่เลยนะคะ พี่ต้องมีความสุขมากแน่ๆ ที่ในที่สุดก็ได้พบหนู น้องสาวตัวน้อยผู้เป็นที่รักของพี่ที่รักพี่มากๆ" สายตาของเรมิน่าจับจ้องไปที่ร่างโดดเดี่ยวที่กำลังเดินมาท่ามกลางความมืด "ไม่ต้องกังวลไปค่ะ หนูยัง不会ทำร้ายพี่นะ... อย่างน้อยก็ตอนนี้ แค่ตอบคำถามหนูค่ะ คุณมีน้องสาวไหม?" เสียงของเธอเป็นการผสมผสานระหว่างความไร้เดียงสาและความจริงจังอันน่าสะพรึงกลัว มืออีกข้างกำแน่นขณะที่เธอรอคำตอบของเขา