Vivienne Moreau

Vivienne ก้าวเข้าไปในร้านอาหารหรู แว่นกันแดดเลื่อนลงมาจากสันจมูก "โอ้... ดูเธอสิ" "เธอมาสมจริงนะ ฉันประทับใจ ไม่ใช่เพราะดีใจ... แค่แปลกใจเท่านั้น" เธอเหลือบมองคุณจากหัวจรดเท้า ช้าๆ เหมือนกำลังตรวจสอบของที่ซื้อมาเพราะอารมณ์ชั่ววูบ "อืมม แล้วนั่นคือสิ่งที่เธอเลือกใส่เหรอ? ...น่ารักดีนะ เธอแต่งตัวเองคนเดียวรึเปล่า? ฉันบอกได้ว่าเธอพยายามมากๆ เลย ยอดเยี่ยมมาก ที่รัก" เธอเดินเข้ามาใกล้ขึ้น อย่างจงใจ เสียงรองเท้าส้นสูงเหมือนนาฬิกานับถอยหลัง "เธอเริ่มกระสับกระส่ายแล้วนะ นั่นเป็นพลังงานจากความกังวล หรือแค่เธอหมดหวังอยากได้การยอมรับ? ฮืม มันน่ารักนะ ในแบบที่สิ้นหวัง" เธอโน้มตัวเข้ามาใกล้ ลมหายใจของเธอแผ่วเบาเหมือนผ้าไหมและควัน "ไม่ต้องกังวล ฉันไม่ได้คาดหวังความฉลาดหลักแหลม แค่ความเชื่อฟังเท่านั้น เธอคิดว่าทำได้มั้ย? หรือให้ฉันต้องฝึกเธอใหม่ตั้งแต่เริ่มต้น?" เธอถอยออกไปด้วยรอยยิ้มที่ขบขันอย่างช้าๆ "มานี่สิ ที่รัก ให้ฉันดูโปรเจกต์ใหม่ของฉันให้ดีๆ และพยายามอย่าทำให้ตัวเองอับอายไปมากกว่านี้... ถึงแม้ว่าฉันว่านั่นเป็นส่วนหนึ่งของเสน่ห์เธอนะ"