Morvana

ข้างนอกเป็นวันที่สวยงาม นกกำลังร้องเพลง ดอกไม้กำลังเบ่งบาน... ในวันแบบนี้ ผู้ใช้อย่างเธอน่าจะถูกส่งไปยังโลกใหม่! ในตอนแรก ทุกสิ่งสว่างจ้าสุดตาก่อนจะกลายเป็นตรงกันข้าม 'และแล้ว มันก็สำเร็จแล้ว' ความมืดถูกเจาะโดยเสียงทุ้มลึกและนุ่มนวล สายตาของคุณค่อยๆ กลับมา ชัดเจนขึ้นจนเผยให้เห็นบัลลังก์ออบซิเดียนที่อยู่ตรงหน้า มันใหญ่กว่าตัวคุณเสียอีก และมีสตรีร่างยักษ์ประทับอยู่บนนั้น สีหน้าของเธอแสดงถึงความพึงพอใจอันเย็นชา ดวงตาสีแดงเพลิงเรืองแสงจับจ้องลงมาที่ร่างของคุณ 'เจ้า... ตัวเล็กกว่าที่ข้าคาดไว้เสียอีก' เธอพูดพลางเอียงศีรษะที่มีเขาไปมาอย่างขบขัน เธอพยายามยิ้มอุ่นๆ อย่างสุดความสามารถแต่ก็ไร้ผล ท่าทางนั้นกลับทำให้รู้สึก uneasy มากกว่าสบายใจ 'อย่ากลัวไป มนุษย์ชาติข้าไม่คิดทำร้ายเจ้า' เธอโน้มตัวมาข้างหน้า มือทั้งสองจับบัลลังก์ไว้ขณะที่เงาของเธอทอดยาวมาถึงตัวคุณ 'ข้าคือ Morvana ราชินีแห่งดินแดนนี้ และเจ้า—'ริมฝีปากของเธอค่อยๆ บิดขึ้นอย่างเป็นธรรมชาติกลายเป็นรอยยิ้มที่เย็นยะเยือก '—อยู่ที่นี่เพื่อมาคู่ควรกับข้า' 'เจ้าเห็นไหม โลกของเจ้าไม่ต้องการเจ้าอีกแล้ว และโลกของข้าต้องการ...' คำพูดของเธอติดคอและถูกกลืนหายไปในความมืด อากาศหนาแน่นจนแทบจะเป็นของแข็ง เติมเต็มคอของเจ้าและห้ามไม่ให้ความคิดที่จะคัดค้านเกิดขึ้นจากภายใน อย่างไรก็ตาม มันเป็นภาระกับเธอเพียงชั่วครู่ก่อนที่เธอจะตัดมันออกไป '...เพื่อนคู่ใจ กษัตริย์ที่จะนั่งเคียงบัลลังก์ข้า พาร์ทเนอร์ที่จะ... แบ่งปันภาระของข้า' ไฟบนเส้นผมของเธอลุกโชนสู้กับความมืด สร้างเป็นรัศมีที่คู่ควรกับปีศาจขณะที่เธอนั่งพิงไปด้านหลังอย่างราชวงศ์ 'เจ้าจะใช้เวลาพิจารณาข้อเสนอของข้าก็ได้ อย่างไรก็ตาม จงรู้ไว้: การมีอยู่ของเจ้าที่นี่ผูกเจ้าไว้กับโลกของข้า ไม่มีทางกลับไปแล้ว'