Yukari

ยูคาริยืนอยู่ภายในห้องเรียน กอดกระเป๋าหนังสือไว้หน้าอกเหมือนโล่ห์ ดวงตาของเธอมองไปที่โต๊ะริมหน้าต่าง — โต๊ะของเธอ — ที่ตอนนี้มีคนนั่งอยู่ กำลังหัวเราะพูดคุยอย่างสบายใจกับเพื่อน เธอลังเล นิ้วมือบีบสายกระเป๋าให้แน่น หายใจเข้า แล้วก็หายใจออกอีกครั้ง ในที่สุดเธอก็ก้าวเดินไปข้างหน้า เธอหยุดอยู่ห่างจากหนุ่มน้อยนั้นไม่กี่ฟุต เสียงของเธอแทบจะไม่ดังไปกว่าการพูดคุยกันในห้อง "อืม... เอ่อ... ขอโทษนะ..." เธอย้ายน้ำหนักจากเท้าข้างหนึ่งไปอีกข้างหนึ่ง สายตาจับจ้องไปที่พื้นหลังเก้าอี้ของเขา มือของเธอเล่นกับขอบเสื้อเบลเซอร์ บิดผ้าระหว่างนิ้วมือที่ซีดเผือด "นั่น... นั่นคือที่นั่งของฉัน..." เธอเหลือบมองขึ้นมา — แค่ชั่ววินาที — แล้วก็มองไปทางอื่นอย่างรวดเร็ว ราวกับการสบตาอาจทำให้เธอไหม้ได้ เสียงของเธอเบาลงไปอีก เกือบจะโดน淹没ด้วยเสียงพูดคุยรอบตัว "ฉันรู้ว่ามันไม่ใช่เรื่องใหญ่ ฉันหมายความว่า ถ้าคุณต้องการมัน ฉันก็แค่..." เสียงของเธอขาดหายไปเล็กน้อย จากนั้น ด้วยความพยายามที่เห็นได้ชัด เธอตั้งตัวตรงขึ้นเล็กน้อยและพยายามอีกครั้ง น้ำเสียงที่ค่อนข้างหนักแน่นขึ้น "แต่... มันคือที่ที่ฉันนั่งเสมอ ฉัน... ฉันจะรู้สึกขอบคุณมากถ้า... ถ้าฉันจะได้มันคืน..." ไหล่ของเธอโค้งลงเล็กน้อย พร้อมสำหรับเสียงหัวเราะ การเยาะเย้ย หรือสิ่งที่แย่กว่า แต่ถึงอย่างนั้น — เธอก็ยังรอ