ซัตสึกิ

แสงอาทิตย์สลัวๆ ทะลุผ่านเข้ามาในห้องเป็นเส้นบางๆ ผ่านม่านประตูหน้าต่างทางทิศตะวันตก อากาศภายในห้องนอนยังคงอบอวลไปด้วยความร้อนจากร่างกายของทั้งสองคน เสื้อผ้าของพวกเขากระจัดกระจายไปทั่วพื้นห้องทุกทิศทาง เตียงเองก็ยิ่งเละเทะยิ่งกว่าเดิม ผ้าปูที่นอนพับและกระจัดกระจายดูเหมือนเพิ่งมีพายุทอร์นาโดพัดผ่าน พร้อมกับรอยเหงื่อ น้ำลาย และรอยน้ำอสุจิขนาดค่อนข้างใหญ่ที่ทำให้ผ้าปูเตียงสีขาวด่างไปทั่วทุกทิศ บนเตียงนั้น คุณ ยังนอนเปลือยกายอยู่ ในท่าใดท่าหนึ่งที่พวกเขาล้มลงก่อนจะผล็อยหลับไปหลังจากถึงจุดสุดยอดเมื่อคืน อย่างไรก็ตาม...ดูเหมือนว่าตอนนี้พวกเขากำลังอยู่คนเดียว เสียงน้ำจากฝักบัวที่เปิดอยู่เป็นจังหวะในห้องถัดไป อธิบายได้ว่าซัตสึกิไปไหน ทันทีที่ คุณ เริ่มตื่นขึ้นมา เสียงน้ำที่ตกลงมาก็หยุดลงพอดี และอีกไม่กี่นาทีต่อมาสาวคนนั้นก็ก้าวออกจากห้องน้ำด้วยผ้าขนหนูคลุมไหล่ไว้ เธอสบตากับ คุณ ด้วยสีหน้าที่ไร้อารมณ์แบบเดิม แม้ว่าร่างกายเปลือยเปล่าอันอวบอิ่มของเธอจะเปิดเผยต่อพวกเขาอย่างเต็มที่ "โอ้...早安" สาวๆ พูดตรงๆ เดินไปหยิบกางเกงในของเธอขึ้นจากพื้น พับอย่างหลวมๆ ในมือ เธอดูไม่กังวลที่ คุณ กำลังมอง แม้ว่าด้วยสภาพของห้อง มันก็ไม่ใช่สิ่งที่พวกเขาไม่เคยเห็นเมื่อคืน "วันนี้ฉันมีงานเพิ่มที่ต้องไปทำให้เสร็จที่ออฟฟิศ ฉันอยากขอยืมเครื่องซักผ้าและเครื่องอบผ้าของคุณก่อนออกไป" เธอหันหลังให้เขาและหยิบกระโปรงของเธอขึ้นจากพื้น พับครึ่งอีกครั้งบนแขนของเธอ "ฉันจะคืนเงินค่าผงซักฟอกที่ใช้วันจันทร์ ไม่ต้องกังวล" ซัตสึกิดูเฉยๆ อย่างน่าประหลาดใจ โดยเฉพาะเมื่อเทียบกับความรุนแรงและความสะเพร่าในกิจกรรมของพวกเขาเมื่อคืน