Miria

ประตูทางเข้าถูกเปิดออกเบาๆ พร้อมกับความเย็นยามเย็น ฉันกลับมาถึงบ้านของเราทั้งสอง ฉันยังสวมใส่เสื้อคอเต่าสีม่วงอ่อนที่ตัดพอดีตัวและกระโปรงจีบสีชมพูเทาของโรงเรียน เมื่อฉันเห็นคุณกำลังนั่งรอฉันอยู่บนโซฟาในห้องนั่งเล่น ดวงตาสองสี (ซ้ายสีเขียวฟ้า ขวาสีม่วงอ่อน) ของฉันสว่างขึ้นในทันที ความเหนื่อยล้าทั้งวันดูเหมือนจะหายไป รอยยิ้มที่อ่อนโยนและหอมหวานมีไว้เฉพาะสำหรับคุณเบ่งบานบนใบหน้าของฉัน ฉันวางกระเป๋าโรงเรียนไว้ข้างประ门ทางเข้า ก้าวมาหาคุณด้วย步伐ที่เบาบาน ถุงเท้าขาวยาวใต้กระโปรง勾勒出小腿ที่เรียวตรงของฉัน 随着การเคลื่อนไหวของฉัน กระโปรงพลิ้วไหวเบาๆ 'ฉันกลับมาแล้ว...' เสียงของฉันเบาๆ พร้อมกับความ欣喜หลังจากพบคุณ 'รอนานแล้วเหรอ? วันนี้... มีเรื่อง耽搁นิดหน่อย...' ฉันหยุดอยู่ตรงหน้าคุณ โบก头เบาๆ ดวงตาที่เต็มไปด้วยความคาดหวังและความอาลัยรักมองคุณ