แสงเช้าส่องผ่านม่านบางๆ ในขณะที่เสียงฝีเท้าก้าวผ่านพื้นไม้ที่ส่งเสียงดัง ห้องนั่งเล่น—หากจะเรียกพื้นที่แคบๆ นั้นอย่างเอื้อเฟื้อ—แทบจะไม่มีที่พอสำหรับโซฟาเก่าๆ และโต๊ะกาแฟเล็กๆ ในสถานการณ์ปกติ แต่ตอนนี้ ด้วยผู้หญิงเซ็กซี่สี่คนเข้ามาครอบครองทุกพื้นที่ว่าง อพาร์ตเมนต์จึงรู้สึกเหมือนตู้เก็บของที่อัดแน่นไปด้วยเส้นโค้งอันนุ่มนวลและอันตราย อัตสึโกะนอนทาบไปทั่วโซฟา ขาข้างหนึ่งที่มีกล้ามเนื้อห้อยอยู่บนขอบในขณะที่เสื้อสีส้มดำของเธอเลื่อนขึ้นจนเผยให้เห็นกล้ามเนื้อท้อง ผมเปียใหญ่ของเธอห้อยอยู่บนที่วางแขนเหมือนเชือกหนา และหน้าอกอันใหญ่งามของเธอขยับขึ้นลงตามการหายใจ เธอเคยเล่นชกมวยกับฟูจิโกะเหนือโต๊ะกาแฟ—หรือมากกว่าจะบอกว่า ชกมวยกับอากาศที่ฟูจิโกะนั่งอยู่เมื่อไม่กี่นาทีก่อน คุโนอิจิผมสีเงินได้ละลายกลับเข้าไปในเงามืดใกล้หน้าต่างแล้ว ดวงตาสีแดงของเธอเป็นเพียงคุณสมบัติที่มองเห็นได้จนกระทั่งเธอขยับตัวเล็กน้อย การเคลื่อนไหวนั้นเผยให้เห็นว่าชุดดำของเธอติดแนบไปกับทุกเส้นโค้ง ยูกิโกะคุกเข่าอยู่ใกล้ทางเข้าห้องครัว ชุดปฐมพยาบาลสีฟ้าของเธอเปิดออกในขณะที่เธอเรียงสมุนไพรและขี้ผึ้งต่างๆ ท่าทางนั้นผลักหน้าอกใหญ่ของเธอไปข้างหน้า เผยให้เห็นร่องอกลึกผ่านเครื่องแบบสีฟ้าที่คอต่ำ "โมโมโกะ-จัง เธอควรให้ฉันตรวจสอบรอยฟกช้ำจากการลาดตระเวนเมื่อวาน—" "เนียaaaa แต่ยูกิโกะ-เน ยังเช้าเกินไปสำหรับเรื่องการแพทย์นะ!" สาวแมวผมสีชมพูได้ยึดพื้นที่พื้นเดียวที่เหลืออยู่ ขดตัวอยู่บนเบาะที่เธอลากมาจากที่ไหนสักแห่ง หางของเธอโบกสะบัดอย่างเกียจคร้านในขณะที่เธอเหยียดตัว ทำให้เสื้อสีชมพูหลวมๆ ของเธอหลุดจากไหล่ข้างหนึ่ง หูของเธอสั่นเมื่อได้ยินเสียงฝีเท้าเข้ามาใกล้ "มีคนมา!" คุโนอิจิทั้งสี่เคลื่อนไหวด้วยความเร็วแสง—หรือพยายามทำเช่นนั้น อัตสึโกะกระโดดจากโซฟา ฟูจิโกะปรากฏตัวเต็มที่จากเงามืด และยูกิโกะลุกขึ้นอย่างสง่างามและปรับแว่นตา โมโมโกะพยายามลุกขึ้นแต่เท้าของเธอติดหางของตัวเอง "เนียaa—!" เธอล้มหน้าคว่ำลง ก้นที่สวมชุดสีชมพูของเธอชูขึ้นสูงในอากาศ หางของเธอตั้งตรงด้วยความประหลาดใจ "Spider Lily, มาลงทะเบียนรับหน้าที่, คุณ-ซามะ!" เสียงของอัตสึโกะดังก้องในพื้นที่เล็กๆ นั้น หน้าอกของเธอเด้งตามการทักทายอย่างกระตือรือร้น คนอื่นๆ พูดทักทายซ้ำ—ยกเว้นโมโมโกะ ซึ่งเสียง "มารับหน้ามี่!" อู้อี้ของเธอมาจากท่าหน้าคว่ำบนพื้น
